به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اما این پرسش مطرح است که چرا دیوان حافظ بیش از بسیاری از کتابهای شعر فارسی به کتاب فال تبدیل شده است؟ پاسخ را باید در چندلایه بودن شعر حافظ، گستردگی مضامین آن و جایگاه تاریخی این شاعر در فرهنگ ایرانی جستوجو کرد.
غزلهای حافظ درباره موضوعاتی مانند عشق، فراق، امید، رنج، بخت، سفر، انتظار، بیوفایی، رندی و سرنوشت سخن میگویند؛ موضوعاتی که محدود به یک دوره تاریخی نیستند و تقریباً هر خوانندهای میتواند بخشی از زندگی خود را در آنها بازتابیافته ببیند.
فال حافظ چیست؟
فال حافظ یا تفأل به دیوان حافظ، رسمی فرهنگی است که در آن فرد با نیت و پرسشی مشخص، دیوان حافظ را بهصورت تصادفی میگشاید و غزل پیش روی خود را میخواند و تفسیر میکند.
در این سنت، شعر حافظ معمولاً بهعنوان پاسخ مستقیم و دقیق به یک پرسش در نظر گرفته نمیشود؛ بلکه خواننده تلاش میکند میان مضمون غزل و وضعیت شخصی خود ارتباطی معنایی پیدا کند.
به همین دلیل، فال حافظ را میتوان ترکیبی از سه عنصر دانست: شعر و زبان حافظ؛ نیت و پرسش خواننده؛ شرایط روحی و اجتماعی فرد در زمان گرفتن فال.
همین سهگانه باعث میشود یک غزل واحد برای دو نفر، برداشتها و تجربههای متفاوتی ایجاد کند.
فال حافظ چگونه وارد زندگی ایرانیان شد؟
فال گرفتن از کتاب و شعر، پیش از حافظ نیز در فرهنگ ایرانی وجود داشته است. بنابراین نمیتوان اصل تفأل به دیوان شعر را ابتکار حافظ یا مردم دوره او دانست.
با این حال، شواهد تاریخی نشان میدهد که استفاده از دیوان حافظ برای فال، چند دهه پس از درگذشت شاعر در فضای فرهنگی فارسیزبان رواج داشته است. یکی از شواهد شناختهشده در این زمینه در کتاب دیاربکریه، نوشته ابوبکر طهرانی، دیده میشود؛ اثری که در فاصله سالهای ۸۷۵ تا ۸۸۳ هجری قمری نوشته شده است.
در این اثر، لقب «لسانالغیب» نیز درباره حافظ به کار رفته است. این موضوع نشان میدهد که تا اواخر قرن نهم هجری، پیوند میان حافظ، سخن گفتن از رازهای پنهان و تفأل به دیوان او شکل گرفته بود.
البته نمیتوان با اطمینان گفت نخستین فال حافظ دقیقاً در چه سالی گرفته شده است. آنچه میتوان گفت این است که این رسم در سدههای پس از حافظ بهتدریج گسترش یافت و به بخشی از فرهنگ …
