بنابر روایت حوزه، همانطور که اتصال مستقیم یک لامپ کوچک به یک نیروگاه تولید برقِ کلان، موجب سوختن آن میشود و نیازمند واسطهها و دستگاههای تعدیلکننده است، خداوند نیز برای اتصالِ وجودِ ناچیز ما به انوار قدسی و فیض الهی، واسطههایی را قرار داده است تا بتوانیم بدون آسیب، از این فیض بهرهمند شویم. باید قدر این مجاریِ فیض را دانست.
ماههای محرم و صفر، فرصتی مغتنم برای تقویت این پیوند معنوی بود. دستاوردهای حاصل از عزاداریها و توسل به حضرت سیدالشهدا (ع) سرمایهای گرانبهاست که نباید بهسادگی از کف برود. بسیاری از جوانان، بهویژه در پیِ توفیق حضور در راهپیمایی اربعین حسینی، دچار تحولات درونی عمیقی شدهاند. این ارتباط قلبی با اهلبیت (ع)، اندوختهای عظیم است؛ بنابراین نباید آن را دستکم گرفت و یا به دست فراموشی سپرد.
باید با هوشیاری مراقب باشیم که این گنجینهی ارزشمند، دچار آفت نشود. بزرگترین آفتِ این دستاورد معنوی، «گناه» است. اگر در اثر بیمبالاتی، غفلت و پیروی از هوای نفس، به آلودگیهای گناه دچار شویم، آن شعلهی عشق و نورانیت فروکش کرده و جای خود را به دلبستگیهای پست دنیوی خواهد داد.
در نهایت، چهار اصل اساسی را باید همواره ارج نهاد و از آنها پاسداری کرد:
۱. قدردانی از دین مبین اسلام؛
۲. پاسداشت جایگاه ولایت و رهبری؛
۳. قدرشناسی نسبت به این مکتب و نظامی که در سایهی این رهبری شکل گرفت، استوار شد و توسعه یافت؛
۴. ارج نهادن به جایگاه رفیع توسل به اهلبیت عصمت و طهارت (ع).
برای دانلود فایل صوتی اینجا را کلیک کنید. کد مطلب 2260827
