آیتالله سید مصطفی محقق داماد گفت: جامعه از طلاب انتظارِ «فضل» دارد. درست است که الآن وقایع اخیر طوری شد که عدهای خیال میکنند روحانیت جایگاه خودش را از دست داده - من این را قبول دارم و منکرش نیستم که یک روحانی الآن نمیتواند در بعضی جاهای تهران با عمامه راه برود - اما هنوز هم اعتقاد دارم اگر یک طلبه فاضلی باشد و حرفی در الهیات برای گفتن داشته باشد، والله هنوز جامعه او را روی سر میگذارد. به گزارش اکوایران به نقل از خبرآنلاین، آیت الله سید مصطفی محقق داماد رئیس گروه مطالعات اسلامی فرهنگستان علوم ایران با بیان اینکه روحانیت جایگاه خود را از دست داده است، گفت: مردم الآن از ائمه جمعه گلایهمندند و میگویند ائمه جمعه درد ما را در خطبههای نماز جمعه نمیگویند. مردم از خطیبهای رسمی گلایهمندند و میگویند این خطیبها درد مردم را نمیگویند و مقابل درد مردم میایستند.
* {در ارتباط با وظایف حوزه علمیه} در عمر خودم بهترین ساعتها و پرنشاطترین ایام حوزه را دیدهام؛ دیدهام چه کسانی خوب درس خواندند، چه کسانی خوب درس دادند و چه کسانی برای حوزه بهعنوان یک شخصیت علمی زحمت کشیدند.
* اما متأسفانه الآن میبینم ادعاها بسیار زیاد است. افرادی که «مقام اثبات» شان خیلی قوی است، ولی من شاهدم که فاقدِ «مقام ثبوت» بودهاند؛ اما بالعکس افرادی که مقام ثبوت بسیار قوی داشتند، زحمت کشیدند و عالِم عامل بودند، به خاطر همان احساسات شرعیه، تقوا و زهدی که در درون روحشان بوده، حالت عزلت، انزوا، گوشهگیری و عدم تظاهر را برگزیدند و با مناعت و قناعت زیستند، در حالی که ما شاهد خدمات مخلصانه و متقیانه آنها بودیم.
* در زمانی که ما طلبه جوان بودیم و مرحوم آیتاللهالعظمی بروجردی را درک کردیم، میدیدیم که چه حوزه بانشاطی بود. واقعاً درس درس بود، تدریس تدریس بود. شبها یک نفر بیکار در صحن دیده نمیشد که بعد از نماز به کتابخانه نرفته باشد یا به حجره یا منزل نرفته باشد که بعد از نماز مغرب و عشا مشغول مطالعه شود. یکچنین حوزهای بود. من بعدها دانشگاههای بزرگ جهان دیدم از جمله آکسفورد، هاروارد و استنفورد را دیدم؛ هیچکدام از نظر جدیت به حوزه آن زمان ما نمیرسید.
* نمیدانم چرا در فکر این نیستیم که آن جدیت …
