سقوط ناگهانی صندوق هوش مصنوعی Situational Awareness و خرید بخش بزرگی از داراییهای آن توسط سیتادل، بار دیگر توجه بازارهای مالی را به استراتژی قدیمی کن گریفین جلب کرده است؛ استراتژیای که بر خرید داراییهای صندوقها و شرکتهای بحرانزده در زمان فروشهای اجباری استوار است. این رویکرد البته محدود به بحران اخیر بازار هوش مصنوعی نیست. سیتادل بارها از آشفتگی بازارها برای توسعه کسبوکار خود استفاده کرده است. این گزارش، ضمن مرور سقوط صندوق لئوپولد آشنبرنر، نشان میدهد چگونه نقدینگی، زیرساخت معاملاتی و مدیریت ریسک، بحران دیگران را به فرصت سرمایهگذاری برای یکی از بزرگترین صندوقهای پوشش ریسک جهان تبدیل کرده است. در والاستریت یک جمله قدیمی وجود دارد: «وقتی دیگران مجبور به فروش هستند، بهترین زمان خرید است.» اما کمتر شرکتی به اندازه سیتادل (Citadel) این جمله را به یک مدل کسبوکار تبدیل کرده است.
در روزهایی که صندوق پوشش ریسک Situational Awareness زیر فشار سقوط سهام هوش مصنوعی و مارجین کالها مجبور شد بخش عمده پرتفوی بورسی خود را بفروشد، سیتادل تقریباً بلافاصله وارد معامله شد؛ مارجین کال، یعنی زمانی که کارگزار یا وامدهنده بعد از افت ارزش داراییها، درخواست وثیقه بیشتر میکند. کمتر از ۲۴ ساعت مذاکره کافی بود تا شرکت کن گریفین بخش بزرگی از سهام این صندوق را با تخفیفی در حدود ۱۰ درصد خریداری کند؛ معاملهای که بسیاری آن را یکی از بزرگترین فروشهای اضطراری سهام در تاریخ اخیر والاستریت توصیف کردهاند. اما این نخستین بار نیست که نام سیتادل در کنار یک صندوق بحرانزده دیده میشود. سقوط سریع یک ستاره جوان
Situational Awareness را لئوپولد آشنبرنر، پژوهشگر سابق OpenAI، در سال ۲۰۲۴ تأسیس کرد. او پس از انتشار مقاله مشهور خود درباره آینده هوش مصنوعی به یکی از شناختهشدهترین چهرههای سیلیکونولی تبدیل شد و سرمایهگذاران بزرگی حاضر شدند صدها میلیون دلار سرمایه اولیه در اختیارش قرار دهند.
صندوق او طی کمتر از دو سال با تمرکز بر شرکتهای مرتبط با هوش مصنوعی رشد خیرهکنندهای را تجربه کرد و ارزش داراییهایش در مقطعی به حدود ۴۵ میلیارد دلار رسید. بخش مهمی از این رشد به دلیل استفاده گسترده از …
