اکوایران: آنچه تاریخ را تعیین میکند، جغرافیای زمین و آب و انسانهایی هستند که بر روی آنها زندگی میکنند. به گزارش اکوایران، از اواخر قرن نوزدهم ایالات متحده و بریتانیا نظام بیطرفی دریاها و مسیرهای کشتیرانی را در سرتاسر جهان مستقر کردهاند. این نظام اکنون با چالش جدی مواجه شده است. کنار کشیدن یا افول؟
به نوشته فارین پالیسی، حملات بیمحابای دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، به ایران موجب کشته شدن ۱۸ نظامی آمریکایی، شمار بسیاری از غیرنظامیان و نیروهای نظامی ایرانی و صرف دهها میلیارد دلار شده است. مهمتر از همه برای دیگر مردم روی زمین، این جنگ تنگه هرمز را به روی کشتیرانی بینالمللی بسته است.
خبر مرتبط چرا تنگه هرمز به مهمترین اهرم قدرت در اقتصاد و سیاست جهان تبدیل شده است؟
با بالا گرفتن دوباره تنشها در خلیج فارس، نام تنگه هرمز بار دیگر در صدر اخبار قرار گرفته؛ اما همزمان، پروژههایی در منطقه در حال شکلگیری هستند که هدفشان کاهش وابستگی به این گذرگاه راهبردی است. یکی از مهمترین آنها، تلاش برای احیای خط لوله کرکوک–بانیاس است؛ مسیری که میتواند نفت عراق را بدون عبور از تنگه هرمز به سواحل مدیترانه برساند.
حدود ۹۰ درصد کالاهای مورد مبادله در جهان از طریق دریا حمل میشوند. اختلالاتی که جنگ بر سر گلوگاههای حیاتی دریایی ایجاد میکند، پدیده تازهای نیست؛ همانطور که پیامدهای اقتصادی فاجعهبار آن نیز جدید نیستند. جنگ ترامپ موجب بازگشت به دورهای شده که بریتانیا و ایالات متحده در قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بیطرفی آبراههای اصلی جهان را تضمین میکردند؛ وضعیتی که عمداً ایجاد شده بود و آمریکاییهای مدرن آن را به ارث بردهاند، بیآنکه به یاد داشته باشند یا درک کنند که این وضعیت مصنوعی بوده و مانند هر چیز مصنوعی دیگری، نیازمند حفظ و نگهداری بوده است.
اقدامات ترامپ نشاندهنده کنار کشیدن امپراتوری نیست، آنگونه که برخی از حامیان ترامپ در …
