عصر ایران/ سواد زندگی؛ مریم طرزی - همدلی سمی یعنی زمانی که شما آنقدر دلیل رفتارهای همسرتان را درک می کنید که ناخودآگاه تبدیل به «وکیل مدافع» او می شوید.
شما درد و آسیب های گذشتهٔ او را می دانید و همین آگاهی، باعث می شود رفتارهای نادرست فعلی اش را بپذیرید، توجیه کنید و حتی از او انتظار تغییر نداشته باشید. همدلی سمی چیست و چرا خطرناک است؟
از همدلی عاطفی تا همدلی سمی
برای درک بهتر این مفهوم، باید بین دو نوع همدلی تمایز قائل شویم:
همدلی عاطفی یعنی شما دقیقاً همان احساسی را تجربه می کنید که طرف مقابل دارد. وقتی او غمگین است، شما هم غمگین می شوید.
این نوع همدلی، منبع اصلیِ همدلی سمی است و می تواند شما را از پا درآورد.
همدلی شناختی یعنی شما احساسات طرف مقابل را می فهمید و دلیل آن را درک می کنید، بدون اینکه آن احساس را به درون خود راه دهید.
شما می توانید بگویید: «می بینم که چقدر عصبانی هستی و دلیلش را هم درک می کنم»، اما در عین حال، آرامش خود را حفظ کنید و منطقی فکر کنید.
تحقیقات نشان می دهد که همدلی عاطفی با افزایش فرسودگی روانی و استرس همراه است، در حالی که همدلی شناختی می تواند به روابط سالم تر کمک کند.
مشکل وقتی رخ می دهد که ما تنها به همدلی عاطفی اکتفا می کنیم و از بخش شناختی آن غافل می شویم. نشانه های همدلی سمی در روابط زناشویی توجیه رفتارهای نادرست همسر
فرض کنید همسرتان در هنگام بحث و گفت وگو، شما را نادیده می گیرد، داد می زند یا حتی تحقیرتان می کند.
شما به جای واکنش نشان دادن، به خود می گویید: «او دوران سختی داشته، پدرش هم همینطور بوده، پس نمی تواند احساساتش را درست بیان کند.»
این دقیقاً همان جایی است که همدلی سمی شکل می گیرد. شما با درک ریشه های رفتار او، به او اجازه می دهید که همان رفتار را ادامه دهد و نیازهای شما نادیده گرفته می شود. قربانی شدن مداوم در رابطه
در یک رابطهٔ مبتنی بر همدلی سمی، معمولاً یکی از طرفین (کسی که بیشتر همدلی می کند) همیشه در حال «بخشیدن» و «فهمیدن» است و طرف مقابل هرگز مسئولیت رفتارهایش را نمی پذیرد. این رابطه، یک طرفه و نابرابر می شود. فراموش کردن نیازهای خود
شما آنقدر به فکر درک و حمایت از همسرتان هستید که کمکم نیازها، خواسته ها و حتی …
