عصر ایران؛ محسن سلیمانی فاخر- به عنوان هنرجوی آزاد خوشنویسی، اسفندماه سال گذشته برای شرکت در آزمونهای مقدماتی و متوسط، برای هر آزمون حدود ۳۰۰ هزار تومان پرداخت کردم؛ یعنی مجموعاً حدود ۶۰۰ هزار تومان برای دو آزمون.
شش ماه بعد، که برای مرحله بعدی (خوش) مراجعه کردم، این آزمون ۱ میلیون هزینه داشت،(نمیدانم در همان زمان چقدر بوده) اما آزمونهای نامبرده به هر کدام ۸۰۰ هزار تومان رسیدهاند؛ یعنی برای دو آزمون باید یک میلیون و ۶۰۰ هزار تومان پرداخت کرد که احتمالا در شش ماه بعد میشود ۳۲۰ درصد شاید!
محاسبه ساده است، ۳۰۰ هزار تومان تبدیل شده به ۸۰۰ هزار تومان؛ یعنی ۵۰۰ هزار تومان افزایش برای هر آزمون. یعنی هزینه هر آزمون در فاصلهای حدود شش ماه، بیش از ۱۶۶ درصد افزایش پیدا کرده است؛ به زبان سادهتر، قیمت آزمون تقریباً ۲٫۷ برابر شده است.
افزایش ۳۰ تا ۵۰ درصدی را میتوان در شرایط تورمی اقتصاد توضیح داد؛ اما وقتی هزینه یک خدمت فرهنگی و هنری در شش ماه ۱۶۷ درصد افزایش پیدا میکند، طبیعی است که این افزایش نیازمند توضیح باشد.
موضوع مهمتر، ماهیت نهادی است که این هزینه را دریافت میکند.انجمن خوشنویسان، نهادی است با سابقه فرهنگی و هنری که با ساختار رسمی فرهنگ و هنر کشور و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز ارتباط دارد. بنابراین انتظار از چنین نهادی فقط ارائه یک خدمت و دریافت پول نیست؛ انتظار میرود در کنار اقتصاد، مسئولیت فرهنگی و اجتماعی خود را نیز ببیند.
باری! انجمن حتما باید هزینههای خود را افزایش دهد. چون برگزاری آزمون، پرداخت دستمزد استادان، اجاره مکان، امور اداری و صدور مدارک همگی هزینه دارند. اما افزایش ۱۶۶٫۷ درصدی در شش ماه، این سؤال را به وجود میآورد که مبنای دقیق چنین افزایشی چیست؟
ماجرا زمانی جالب میشود که بدانیم برای دریافت گواهینامه نیز باید هزینه جداگانه پرداخت کرد: ۱۴۰ هزار تومان برای گواهینامه مقدماتی و ۱۵۰ هزار تومان برای متوسط؛ یعنی مجموعاً ۲۹۰ هزار تومان فقط برای دو برگه گواهی.
در نتیجه هنرجو با زنجیرهای از پرداختها روبهروست، شهریه آموزش، آزمون، آزمون مرحله بعد و سپس هزینه دریافت مدرک.
شاید در این وانفسای افسارگسیخته قیمت ها چندصد هزار تومان عدد بزرگی نباشد، اما میشود به تغییر رابطه انسان با هنر …
