عصر ایران - در میان ابرخودروهای دهه 1990، نام هایی مانند مک لارن F1، جگوار XJ220 و لامبورگینی دیابلو بیش از همه شناخته شده اند، اما در همان دوران پروژه ای بسیار کمیاب نیز متولد شد که کمتر کسی از وجود آن خبر دارد؛ ام سی ای سنتنر GTB، ابرخودرویی که تنها 5 دستگاه از آن ساخته شد و امروز یکی از نادرترین خودروهای جهان به شمار می رود.
این خودرو در سال 1992 معرفی شد و حاصل همکاری گروهی از برجسته ترین مهندسان و طراحان ایتالیایی بود. طراحی ظاهری آن را فولویو ماریا بالابیو و گوگلیلمو بلاسّی بر عهده داشتند؛ دو طراحی که بدنه ای با خطوط تیز، ارتفاع بسیار کم و ورودی های هوای بزرگ خلق کردند؛ ویژگی هایی که کاملا با سبک طراحی ابرخودروهای اوایل دهه 1990 همخوانی داشت.
برگ برنده این خودرو اما زیر پوشش موتور قرار داشت. توسعه پیشرانه به کارلو کیتی، یکی از مشهورترین مهندسان تاریخ خودروسازی ایتالیا، سپرده شد. او با استفاده از معماری موتور V12 لامبورگینی، پیشرانه ای 12 سیلندر توئین توربو را توسعه داد که توان آن به 720 اسب بخار می رسید؛ رقمی که در سال 1992 حتی در میان مشهورترین ابرخودروهای جهان نیز خیره کننده بود.
نیروی تولید شده از این موتور، ام سی ای سنتنر GTB را در رده سریع ترین خودروهای زمان خود قرار می داد. هرچند اطلاعات رسمی درباره عملکرد، شتاب و حداکثر سرعت این خودرو بسیار محدود است، اما قدرت بالای موتور و فناوری به کار رفته در آن نشان می دهد سازندگان به دنبال رقابت با برترین ابرخودروهای جهان بوده اند.
یکی از دلایل ناشناخته ماندن این خودرو، تیراژ فوق العاده محدود آن است. تنها 5 دستگاه از ام سی ای سنتنر GTB تولید شد و هر نمونه به صورت دست ساز ساخته شد. یکی از شناخته شده ترین خودروهای باقی مانده، نمونه ای با شماره شاسی EL 007 GB است که گاهی در نمایشگاه های خودروهای کلاسیک و مجموعه های خصوصی دیده می شود.
امروزه ام سی ای سنتنر GTB نه تنها به دلیل تعداد تولید بسیار کم، بلکه به خاطر همکاری چهره های برجسته صنعت خودروسازی ایتالیا و بهره گیری از موتور V12 توئین توربوی 720 اسب بخاری، به یکی از جذاب ترین و مرموزترین ابرخودروهای دهه 1990 تبدیل شده است؛ خودرویی که اگرچه هرگز به شهرت رقبای مشهور خود نرسید، اما جایگاه ویژه ای در میان کلکسیونرها و علاقه مندان خودروهای …
