شاید تصور کنید بدترین سال در تمامی تاریخ بشریت، سال ۱۹۱۸ مصادف با شیوع آنفولانزای اسپانیایی یا سال ۱۳۴۷ باشد، زمانی که مرگ سیاه سراسر اروپا را درنوردید و ۲۵ میلیون نفر را از بین برد. اما تیمی از محققان معتقدند سال متفاوتی سزاوار این عنوان است: ۵۳۶ پس از میلاد. وقتی خورشید فراموش کرد چگونه بتابد
به گزارش اطلاعات آنلاین، همان طور که «مایکل مککورمیک»، باستانشناس و مورخ هاروارد و تیمش استدلال میکنند، نه جنگ و نه بیماری در سال ۵۳۶ میلادی مقصر نبودند. در عوض، چیزی بسیار موذیانهتر: یک مه غبارآلود مرموز، اروپا، خاورمیانه و بخشهای بزرگی از آسیا را به مدت ۱۸ ماه در تاریکی فرو برد. نه نور خورشید، نه گرما؛ جهان در هرج و مرجی فرو رفت که سالها ادامه داشت.
مککورمیک در پژوهشی که نتایج آن در مجله Antiquity منتشر شد، آن سال را این گونه توصیف کرد: «این آغاز یکی از بدترین دورهها برای زندگی بشر بود، اگر نگوییم بدترین سال.»
جهان در آن زمان، در دهمین سال سلطنت ژوستینین کبیر، امپراتور بیزانس، قرار داشت. چه چیزی باعث این فاجعه شد؟
پس چه چیزی سال ۵۳۶ را به یک کابوس آخرالزمانی تبدیل کرد؟ احتمالاً همه چیز از زیر سطح زمین شروع شد. فورانهای آتشفشانی؛ آن آتشبازیهای عظیم و چشمگیر ماگما، گازها و آئروسلها میتوانند تأثیرات چشمگیری بر آب و هوای سیاره داشته باشند.
آنها در ورای چیزی هستند که دانشمندان آن را «زمستانهای آتشفشانی» مینامند؛ دورههایی که فورانها آسمان را با ذراتی میپوشانند و خورشید را مسدود میکنند، کره زمین را سرد کرده و روند زندگی را کند میکنند. این نوع موارد قبلاً تاریخ بشر را شکل دادهاند؛ از کاهش جمعیت در ۷۴۰۰۰ سال پیش تا مهاجرتهای دسته جمعی در اروپای قرن نوزدهم.
تجزیه و تحلیلهای اخیر، ردی از خاکستر آتشفشانی را در هستههای یخی یخچال طبیعی «کوله گنیفتی»، درست در مرز بین سوئیس و ایتالیا یافتهاند. شواهد، انگشت اتهام را به سمت فورانهای سال ۵۳۶ که خاکستر را پخش کرده و با یخ مخلوط میشدند، نشانه گرفتهاند.
«پروکوپیوس قیصریه»، مورخ بیزانسی، نوشت: «در این سال، هشداردهندهترین اتفاق رخ داد. زیرا خورشید در تمامی سال، مانند ماه، نور خود را بدون روشنایی میفرستاد و بسیار شبیه خورشید گرفتار به نظر میرسید، زیرا پرتوهایی که میتابید …
