رضا فضلعلی
دكترای علوم سیاسی- مسائل ایران*
روزنامه اعتماد گاهی جنگ ضروری است اما صلح نیز خیانت نیست
بدون تردید این سوال مطرح است، برنده اصلی جنگ كیست؟ اسراییل، ایالات متحده، ایران، روسیه، كشورهای منطقه یا چین. شكی ندارم كه امریكا و اسراییل با وجود تمامی خسارات جانی و مالی كه به ایران وارد كردند، تا به امروز به هیچ یك از اهداف ابتدایی مورد نظر خود نرسیدهاند. كشورهای عربی نیز به دلیل وجود پایگاههای امریكا و با ناامن شدن خلیجفارس، هم از لحاظ پرستیژ حاكمیتی و هم از جهت اقتصادی، با مشكلات فراوانی دست و پنجه نرم میكنند. ایران نیز با وجود مقاومت جانانه در عرصه نبرد، شوربختانه مجبور به تحمل خساراتی شده است. لذا هزینههای اصلی جنگ نه تنها بر ایران و امریكا، بلكه بر كشورهای عربی منطقه و اقتصاد جهانی نیز تحمیل میشود. البته بر عكس ظاهر قضیه كه چین و روسیه صرفا نقش مصلح را بازی میكنند، در باطن به صورت كنترل شده، به نوعی درگیر ماجرا هستند. روسیه در عین حالی كه جنگ با اوكراین دیگر تیتر اول رسانهها نیست، به دلیل بحران انرژی توانست با لغو یك سری تحریمها، صادرات خود را افزایش بدهد. چین نیز محتاطانه خود را از درگیری درخلیجفارس حفظ كرد. از این رو كشورهایی كه خود را از این درگیری دور نگه داشته و همچنین حاكمیتهای رقیب ایالات متحده كه بدون پرداخت هیچ هزینهای، صرفا نظارهگر درگیری بودند، برندگان اصلی جنگ بودهاند. اگر چه سرچشمه ریشههای اصلی این بحران اسراییل است، آن هم در حال حاضر به دنبال تقویت خود است. در این جنگ، ایران میداند كه نه نیازی به شكست دادن سختافزاری ایالات متحده دارد و نه توان تجهیزاتی آن را در اختیار دارد. به همین علت راهبرد فعلی ایران، بسیج ظرفیتهای ملی و افزایش هزینههای نظامی، اقتصادی و سیاسی با تداوم جنگ سوم برای امریكاست. در عین حال امریكا نیز با آگاهی از پراكندگی تجهیزات نظامی آشكار و پنهان در گستره ایران، عملیات نظامی خود را، كم خطرتر و كم هزینهتر از گذشته، بلكه به دنبال كاهش توان دفاعی و تهاجمی ایران برای مذاكره با شرایط دلخواه پیش میبرد كه بنابر شواهد موجود حدودا سه هفته است كه هیچ حملهای صورت نداده است و رایزنیهای كشورهایی همچون پاكستان و عمان آشكارا نشان از اولویت مجدد به گزینه مذاكره به جای نظامیگری است. اغلب جنگها برای …
