در یکی از طرح های اصلی، هواپیمای مورد نظر برای پرواز با سرعت 2.4 ماخ و حمل حدود 250 مسافر طراحی شده بود. این طرح بردی حدود 6500 مایل دریایی داشت و قرار بود از فناوری های جدید در موتور، مواد سازه ای و طراحی آیرودینامیکی استفاده کند.
اما سرعت بالا تنها چالش پروژه نبود. ناسا باید راهی برای کاهش صدای موتور، آلایندگی و به ویژه انفجار صوتی پیدا می کرد؛ مشکلی که پرواز مافوق صوت بر فراز مناطق مسکونی را محدود می کرد. مطالعات ناسا نشان می دادند که برای رسیدن به یک هواپیمای اقتصادی و سازگار با محیط زیست، پیشرفت های قابل توجهی در فناوری مورد نیاز است.
در سال های پایانی دهه 1990، ناسا و شرکای صنعتی همچنان روی فناوری های مورد نیاز HSCT کار می کردند. حتی در سال 1999 مطالعات دقیقی روی موتور، مواد سازه ای و سامانه های کاهش صدا ادامه داشت، اما برنامه در نهایت بدون ساخت یک هواپیمای مسافربری مافوق صوت عملیاتی به پایان رسید.
به این ترتیب، HSCT نیز به فهرست هواپیماهای مافوق صوتی پیوست که قرار بود نسل تازه ای از سفرهای هوایی را رقم بزنند، اما هرگز مسافری را با سرعت 2.4 ماخ جابه جا نکردند.
با این حال، فناوری های توسعه یافته در این برنامه بی استفاده نماندند و بخشی از تجربه ناسا در زمینه آیرودینامیک، مواد، موتور و کاهش صدای هواپیماهای مافوق صوت، بعدها در پروژه های دیگر مورد استفاده قرار گرفت. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر دعوای حقوقی میان دو نهاد دولتی؛ محکومیت نهاد ریاستجمهوری به پرداخت ۱۳۸ هزار میلیارد تومان نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : نخستین آزمون ورودی دبیرستانهای پلیس با حضور ۹۰۶ داوطلب برگزار شد بیشتر بخوانید: عکس روز ناسا از مردم در حال تماشای خورشیدگرفتگی تماشاخانه ساعت ۸:۱۵ ششم اوت ؛ هیروشیما / وقتی شهر در دیگ قیر میجوشید محمدباقر خرازی کیست؟روحانی جنجالی با ادعاها و ایدههای تخیلی فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران
