کشتارگاه عجیب شانگهای؛ بنایی که پیش از بروتالیسم، شبیه بروتالیست ها ساخته شد(+عکس)

عصر ایران - در شانگهای بنایی وجود دارد که در نگاه نخست به یکی از نمونه های شاخص معماری بروتالیستی شباهت دارد؛ اما یک نکته تاریخی درباره آن، این تصور را به چالش می کشد: این ساختمان در سال 1933 تکمیل شد، یعنی بیش از دو دهه پیش از آنکه معماری بروتالیستی به عنوان یک جنبش شناخته شود.

این بنا که در اصل کشتارگاه شهری شانگهای بود، امروزه دیگر کاربری صنعتی و خشن گذشته خود را ندارد و به فضایی فرهنگی و تفریحی تبدیل شده است؛ با این حال، ساختار بتنی عظیم، مسیرهای پیچیده، راهروهای معلق و فرم های غیرمعمول آن همچنان یادآور عملکردی هستند که برای آن ساخته شده بود. کشتارگاهی با ظاهری متفاوت

کشتارگاه سابق شانگهای در سال 1933 و به سفارش شورای شهرداری شانگهای ساخته شد؛ نهادی که در آن دوران اداره «سکونتگاه بین المللی شانگهای» را بر عهده داشت. این سکونتگاه در واقع یک محدوده شهری تحت مدیریت شورای شهرداری بود و نباید آن را با کاربری ساختمان اشتباه گرفت.

طراحی بنا به معماران بریتانیایی نسبت داده شده است، هرچند درباره هویت دقیق معمار یا معماران آن اختلاف نظر وجود دارد. برخی منابع نام Balfours و برخی دیگر A.C. Wheeler را مطرح کرده اند. اجرای پروژه نیز با استفاده گسترده از بتن مسلح و توسط پیمانکار چینی، یو هونگ جی، انجام شد. معماری؛ میان آرت دکو و بروتالیسم

چیزی که این ساختمان را به یکی از نمونه های جذاب معماری قرن بیستم تبدیل می کند، ظاهر غیرمعمول آن است.

توده های عظیم بتنی، ستون های ضخیم، دیوارهای بدون تزئین، راهروهای معلق و شبکه ای پیچیده از مسیرهای حرکتی، نمایی به وجود آورده اند که امروز به راحتی می توان آن را با معماری بروتالیستی مقایسه کرد.

اما از نظر تاریخی، استفاده از عنوان «بروتالیست» برای این بنا چندان دقیق نیست؛ زیرا ساختمان در سال 1933 ساخته شده، در حالی که بروتالیسم به عنوان یک جریان معماری عمدتا پس از جنگ جهانی دوم و به ویژه در دهه های 1950 و 1960 مطرح شد.

به همین دلیل، این ساختمان را می توان نمونه ای پیشرو یا پیشا‌بروتالیستی دانست؛ بنایی که برخی ویژگی های بصری معماری بروتالیستی را پیش از شکل گیری رسمی این جنبش در خود داشته است.

در عین حال، برخی ویژگی های آن به معماری آرت دکو نیز نزدیک است و همین ترکیب، طبقه بندی بنا را دشوارتر …