پنجم مردادماه جاری، خانواده یکی از افراد دارای معلولیت ذهنی در شهرستان قروه واقع در استان کردستان با تماسی از سوی مرکز نگهداری محل اقامت فرزندشان مواجه میشوند؛ تماسی که مضمون آن وخامت وضعیت جسمی فرزندشان و ضرورت مراجعه خانواده به بیمارستان بوده است. خانواده این فرد خود را به بیمارستان میرسانند، اما آنچه در بیمارستان مشاهده میکنند با آنچه مسوولان این مرکز گفته بودند، متفاوت بوده است؛ به گفته خانواده، آثار کبودی، سوختگی و همچنین شکستگیهایی بر بدن فرزندشان مشهود بوده؛ موضوعی که برای آنان این پرسش را ایجاد کرده که دقیقا چه اتفاقی افتاده است؟
به گزارش اعتماد، همان روز حراست بیمارستان موضوع را به مدیرکل بهزیستی استان اطلاع میدهد؛ بر اساس اطلاعات مطرح شده از سوی خانواده، حراست بیمارستان پس از مشاهده وضعیت فرد، موضوع را گزارش داده و مدیرکل بهزیستی استان به این مرکز نگهداری مراجعه کرده و با بررسی فیلم دوربینهای مداربسته گزارشی مبنی بر این موضوع ثبت و پس از آن دستور پلمب این مرکز صادر شده است. به گفته «حسین رسولی»، مدیرکل بهزیستی استان کردستان هیات بازرسی و نظارت تشکیل و پس از بررسی دوربینها و تحقیقات مرتبط در کمیسیون ماده ۲۶ بهزیستی مبنی بر نظارت بر اماکن و موسسات غیردولتی، قصور مرکز محرز و رای بر پلمب و تعطیلی آن داده شده است.
پس از این اتفاق، خانواده این فرد شکایت خود را ثبت کردهاند. با این حال پزشکی قانونی هنوز نظر نهایی خود را اعلام نکرده، اما این خانواده با ابهامات زیادی درباره وضعیت فرزند معلول خود مواجه شدهاند؛ یکی از مهمترین ابهامات این پرونده توضیحی است که به گفته خانواده از سوی کارکنان مرکز درباره علت آسیبها داده شده است؛ برادر متوفی در همین راستا میگوید: «عوامل این مرکز به آنان گفتهاند که فرزندشان از روی تخت افتاده است.» اما همین توضیح، پرسشهای بیشتری برای خانواده ایجاد کرده است؛ اگر علت حال بد متوفی سقوط از تخت بوده چرا آثار سوختگی و شکستگیهای متعدد روی بدن او وجود داشته است؟ ارتفاع تخت چقدر با آسیبهای مشاهده شده مطابقت دارد؟ و مهمتر از همه چرا خانواده زمانی در جریان حال فرزندشان قرار گرفتهاند که وضعیت جسمی او وخیم و به بیمارستان منتقل شده است؟
با این حال پلمب یک مرکز نگهداری به این معنا نیست که مسوولیت کیفری اشخاص یا علت …
