«من دیگر توان ادامه دادن ندارم.» این عبارت در کنار عبارات مشابهی که کمابیش این روزها از زبان پزشکان میشنویم در نگاه اول با برداشتهای متفاوتی مواجه میشود، اما اصل ماجرا مشکلات معیشتیست.
به گزارش فرارو، گفتوگو با چند پزشک که در مناطق محروم مشغول به گذراندن طرح هستند کافی است تا با روایتهایی مواجه شویم که بیشتر شبیه یک هشدار اقتصادی است تا مسئلهای پزشکی.
مواجهه پزشکان با خانوادههایی که با تاخیر برای درمان کودک مراجعه میکنند. والدینی که روزها در حال دو دو تا چهارتا هستند تا بتوانند داروهای فرزندشان را تهیه کنند. پدر و مادری که میگویند نمیتوانند رژیم غذایی تجویزشده برای فرزندشان را رعایت کنند. کودکی که باید شیر، گوشت، تخممرغ، لبنیات یا مکمل دریافت کند، اما خانواده میان نسخه پزشک و دخل خانه، ناچار به انتخاب است.
هرچند روایتهای مطرح شده همهگیر و یکسان نیستند اما نادیده گرفتن آنها نیز ساده نیست.
آمارها چه میگویند؟
تازهترین آمار اعلامشده از سوی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی نشان میدهد در سال ۱۴۰۵ بیش از ۱۸۸ هزار کودک مبتلا به سوءتغذیه مشمول دریافت اعتبار خرید سبد غذایی رایگان شدهاند. نکته مهم این است که اعداد یاد شده تعداد کودکانی است که در طرح حمایتی دولت شناسایی و مشمول دریافت کمک هستند.
چند ماه پیشتر نیز وزارت رفاه از حمایت بیش از ۲۶۲ هزار کودک مبتلا به سوءتغذیه خبر داده بود. یکی از والدینی که به یک پزشک اطفال در مناطق محروم مراجعه کرده بود به او در این خصوص میگوید: «پیشتر راحتتر میشد به نسخه پزشک عمل کرد، اما حالا حتی پختن یک سوپ قوتدار هم خارج از دسترس شده.»
پزشک در توضیح این جمله میگوید: «به او گفته بودم حداقل مثل دفعات قبل پای مرغ بگیرد اما پاسخ داد: «آن برای زمانی بود که هر بسته پای مرغ 10 هزار تومان قیمت داشت نه 250 هزار تومان» با شنیدن این پاسخ دیگر توصیهای هم مگر وجود داشت؟» نسخهای که در جیب خانواده جا نمیشود
همزمان با کاهش قدرت خرید اقلام خوراکی، رسیدگی به حوزه سلامت از صدر جدول اولویتها عقبنشینی میکند. مریم، زن 32 ساله سرپرست خانوار میگوید: «میدانم که دندان شیری فرزندم او را به شدت اذیت میکند، اما برای کشیدن همان دندان نیاز به رادیولوژی و غیره و ذلک بود. مراجعه را عقب انداختم …
