ازجسورانه ترین و ساختارشکنانه ترین نمونه های معماری بروتالیسم در نیمه دوم قرن بیستم (+تصاویر)

عصر ایران - در میان تپه های سرسبز و آرام پارک تحقیقاتی ترای انگل در کارولینای شمالی، سال ها بنایی خودنمایی می کرد که بیشتر به یک صخره تراش خورده معلق یا دژ فضایی فیلم های علمی-تخیلی شباهت داشت تا یک مجتمع اداری و تحقیقاتی. ساختمان الیون-هیچینگز (Elion-Hitchings Building)، که در اصل با نام مرکز اداری و پژوهشی «باروز ولکام» (Burroughs Wellcome) شناخته می شد، یکی ازجسورانه ترین و ساختارشکنانه ترین نمونه های معماری بروتالیسم در نیمه دوم قرن بیستم بود؛ بنایی که سرانجام در میان بهت معماران و علاقه مندان به میراث مدرنیستی، زیر ضربات بولدوزرها از هم پاشید.

رویای ذوزنقه ای پل رودولف

در سال 1969، هنگامی که مدیران شرکت داروسازی باروز ولکام تصمیم گرفتند مقر اصلی خود را از نیویورک به کارولینای شمالی منتقل کنند، پروژه ای جسورانه را به پل رودولف (Paul Rudolph)، رئیس وقت دانشکده معماری ییل و از جنجالی ترین چهره های بروتالیسم آمریکا، واگذار کردند.

رودولف ساختمانی می خواست که از تقارن های خشک و جعبه های شیشه ای یکنواخت عصر خود فاصله بگیرد. او سازه را بر پایه یک فریم فولادی ذوزنقه ای با ستون های مایل و زاویه 22.5 درجه بنا کرد. کل بنا از الگوی فرمی ای-فریم (A-Frame) پیروی می کرد که در آن طبقات پایین تر، پایه ای پهن برای طبقات باریک تر بالاتر می ساختند. نمای بتنی با بافت زبر و ماژول های شش ضلعی پیوسته، حس یک ساختار صخره ای ارگانیک را تداعی می کرد که مستقیما از دل شیب تپه ها بیرون زده است.

هندسه پویا و تفکر ارگانیک

رویکرد رودولف تنها یک خودنمایی فرمی نبود، بلکه پاسخی علمی به عملکرد بنا محسوب می شد. پلان S-شکل ساختمان حول دو حیاط مرکزی می پیچید و امکان گسترش ارگانیک را فراهم می کرد. ایده رودولف این بود که اگر شرکت در آینده به آزمایشگاه ها یا دفاتر بیشتری نیاز پیدا کرد، بخش های شش ضلعی جدید بتوانند بدون برهم زدن هارمونی کلی، مانند سلول های یک بافت زنده به بنا اضافه شوند.

مشخصات کلیدی معماری بنا:

مساحت: نزدیک به 28 هزار متر مربع در پنج سطح اصلی.

ساختار هندسی: زوایای 22.5 درجه مایل و ماژول های شش ضلعی لانه زنبوری.

ارتباط با طبیعت: تراس های پله ای و پنجره های نواری زاویه دار که نور طبیعی را به عمق فضاهای داخلی می کشاندند.

فضای …