عصر ایران ؛ نهال موسوی - خبری منتشر شده که جای تامل دارد، به گزارش همشهری مجید واشقانی بازیگر قرار است که یک فیلم بیگ پروداکشن جنگی را به زودی کارگردانی کند.
نام این فیلم «بریجتون» است و بخشی از زندگی شهید نادر مهدوی از فرماندهان نیروی دریایی جنگ ایران و عراق را به تصویر می کشد. واشقانی که بیشتر به عنوان بازیگر در عرصه تلویزیون شناخته می شود مدتی است اجرای برنامه اینترنتی «رک» را برعهده دارد.
بخش اعظم «بریجتون» که این روزها در مرحله پیش تولید قرار دارد قرار است در جنوب کشور و بر روی نفتکش دریایی فیلمبرداری شود. گفته می شود هزینه این پروژه بیش از ۱۵۰ میلیارد تومان برآورد شده و محصول یکی از ارگان های دولتی است.
نکته قابل توجه این است که مجید واشقانی بدون تجربه ساخت تله فیلم، سریال و حتی فیلم کوتاه، قرار است برای اولین بار با این پروژه پشت دوربین قرار بگیرد. تهیه کنندگی «بریجتون» را جمال گلی برعهده دارد.
هر سینمایی برای زنده ماندن به استعدادهای تازه نیاز دارد. هیچ کارگردان بزرگی با فیلم دهمش متولد نشده است. همه از جایی شروع کردهاند، از همان فیلم اول. اما آنچه امروز درباره پروژه «بریجتون» محل بحث است، فیلم اول بودن مجید واشقانی نیست، بلکه ابعاد پروژهای است که قرار است نخستین تجربه کارگردانی او باشد.
پروژهای جنگی با هزینهای بیش از ۱۵۰ میلیارد تومان، فیلمبرداری روی نفتکش، بازسازی عملیات دریایی و تولیدی در مقیاس «بیگ پروداکشن» قرار است به فیلم اول کارگردانی سپرده شود که تاکنون نه فیلم کوتاهی ساخته، نه تلهفیلمی، نه سریالی و نه حتی تجربهای در مدیریت یک پروژه سینمایی به عنوان کارگردان داشته است.
پرسش اینجاست: چرا؟ این سؤال نه از سر دشمنی با یک بازیگر است و نه مخالفت با ورود چهرههای جدید به عرصه کارگردانی. اتفاقاً اگر مجید واشقانی میخواهد فیلم بسازد، باید از این تصمیم استقبال کرد. اما آیا نخستین تجربه کارگردانی، باید پروژهای باشد که بودجه آن با بودجه ساخت چندین فیلم مستقل برابری میکند؟
در تمام دنیا، پروژههای پرهزینه معمولاً به کارگردانانی سپرده میشوند که پیش از آن توانایی خود را در مقیاسهای کوچکتر ثابت کردهاند. دلیلش هم روشن است، مدیریت یک پروژه عظیم فقط کارگردانی بازیگران نیست.
هماهنگی صدها نفر، کنترل هزینه، …
