اضطراب گاهی با یک اتفاق مشخص آغاز میشود؛ مانند امتحان، مصاحبه شغلی، تصمیمی مهم یا انتظار برای دریافت یک خبر. در این شرایط، تپش قلب، دلشوره و فکر کردن به سناریوهای مختلف، واکنشهایی قابل انتظار هستند.
اما اگر نگرانی حتی پس از پایان موقعیت ادامه پیدا کند یا بدون وجود خطر مشخص، ذهن همچنان درگیر احتمال وقوع اتفاقی بد باشد، لازم است این وضعیت جدیتر بررسی شود. اضطراب چیست؟
به گزارش خبرآنلاین، اضطراب واکنش ذهن و بدن به موقعیتهایی است که آنها را مهم، نامطمئن یا تهدیدکننده میدانیم. وقتی مغز احتمال خطر را تشخیص میدهد، بدن برای واکنش آماده میشود. به همین دلیل ممکن است ضربان قلب افزایش پیدا کند، عضلات منقبض شوند یا تمرکز دشوار شود.
اضطراب همیشه نشانه بیماری نیست. برای مثال، کمی اضطراب پیش از امتحان میتواند فرد را به مطالعه بیشتر ترغیب کند یا در موقعیت خطرناک، سرعت واکنش را افزایش دهد.
مشکل زمانی آغاز میشود که اضطراب شدید، طولانیمدت یا کنترلناپذیر باشد و عملکرد روزمره فرد را مختل کند. در این شرایط احتمال وجود یک اختلال اضطرابی مطرح میشود. علائم اضطراب چیست؟
اضطراب فقط یک تجربه ذهنی نیست و میتواند همزمان ذهن، بدن و رفتار را تحت تأثیر قرار دهد.
علائم رایج اضطراب عبارتاند از: نگرانی یا ترس مداوم؛ بیقراری و احساس تنش؛ تپش قلب؛ تعریق؛ لرزش؛ تنفس سریع یا احساس تنگی نفس؛ گرفتگی عضلات؛ خستگی؛ دشواری در تمرکز؛ اختلال خواب؛ تهوع یا ناراحتی معده؛ تحریکپذیری؛ اجتناب از موقعیتها یا فعالیتهای معمول.
همه افراد همه این نشانهها را تجربه نمیکنند و شدت علائم نیز میتواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. چرا دچار اضطراب میشویم؟
اضطراب معمولاً یک علت واحد ندارد. عوامل مختلفی میتوانند در ایجاد یا تشدید آن نقش داشته باشند؛ از جمله: فشارهای کاری یا خانوادگی؛ مشکلات مالی؛ تجربههای دشوار یا آسیبزا؛ بیماری خود فرد یا یکی از نزدیکان؛ از دست دادن شغل یا تغییرات مهم زندگی؛ کمبود خواب؛ عوامل زیستی و ژنتیکی؛ برخی بیماریهای جسمی یا مصرف بعضی مواد و داروها.
بهتر است اضطراب را نشانه ضعف شخصیت ندانیم. پرسش مناسب این است: «چه چیزی باعث شده سیستم هشدار ذهن و بدن من بیش از اندازه فعال شود؟» تفاوت استرس، نگرانی و اضطراب چیست؟ …
