به گزارش خبرنگار ایلنا، اعلام عرضه بنزین با نرخ تمامشده در کرمان و توقف آن در فاصلهای کوتاه، در کنار تغییر ناگهانی مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی در روز تعطیل رسمی، دو پرونده متفاوت را به یک پرسش مشترک رسانده است: تصمیمهای مهم در دولت با چه سازوکاری گرفته و هماهنگ میشوند و مسئول توضیح درباره آنها چه کسی است؟
بنزین کرمان؛ تصمیم از کجا آمد؟
ماجرای کرمان از یک خبر غیررسمی آغاز نشد. معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار کرمان اعلام کرد بنزین بدون یارانه با نرخ تمامشده پالایشگاهی، لیتری ۸۷ هزار و ۲۰۰ تومان، در ۲۰۴ جایگاه استان عرضه خواهد شد و اجرای طرح را به «تصمیمات ملی و ستاد سوخت کشور» نسبت داد.
طرح اما اجرا نشد. پس از پیگیریهای انجامشده، عرضه سوخت مطابق روال قبلی ادامه یافت و پنج شنبه شب رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی اعلام کرد هیچیک از سناریوهای مطرح درباره تغییر شیوه عرضه یا قیمت بنزین، مصوبه مکتوب و نهایی دولت نیست و گزینهها همچنان در حال بررسیاند.
ابهام اصلی همینجاست: اگر تصمیم نهایی وجود نداشت، طرحی که قرار بود در ۲۰۴ جایگاه اجرا شود بر چه مبنایی تا مرحله اعلام رسمی پیش رفت؟ و اگر تصمیم یا مجوزی برای اجرای آزمایشی وجود داشت، چرا بعدتر بر نبود مصوبه نهایی تأکید شد؟
این پرسش فراتر از بحث درباره قیمت بنزین است. موضوع، نحوه هماهنگی میان دولت مرکزی، استانداری و دستگاههای مسئول در تصمیمی است که مستقیماً بر افکار عمومی و انتظارات اقتصادی اثر میگذارد.
رئیسجمهور نیز پیشتر درباره تصمیمهای مرتبط با بنزین تأکید کرده بود که چنین موضوعاتی نمیتواند ناگهانی و بدون گفتوگو و هماهنگی اجرا شود. از همین رو، آنچه در کرمان رخ داد، بیش از آنکه صرفاً یک مناقشه درباره قیمت سوخت باشد، پرسشی درباره زنجیره تصمیمگیری در دولت است.
تأمین اجتماعی؛ چرا این زمان و این شیوه؟
تقریباً همزمان، احمد میدری، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی، مصطفی سالاری را از مدیریت سازمان تأمین اجتماعی کنار گذاشت و غلامحسین محمدی، رئیس سازمان آموزش فنیوحرفهای، به عنوان سرپرست این سازمان منصوب کرد.
اصل اختیار وزیر برای تغییر مدیران محل مناقشه نیست همانگونه که اصل حق ذی نفعان برای اطلاع از دلیل تغییر نیز محل بحث نیست و ابهام درباره …
