محمدرضا احدی، فعال مدنی، در یادداشتی اختصاصی که برای خبرگزاری ایلنا ارسال کرده، با انتقاد از پیامدهای اقتصادی و اجتماعی خاموشیها بر خانوارها، بر ضرورت تعیین سازوکاری روشن برای جبران خسارتهای ناشی از قطعی و نوسان برق تأکید کرده است.
احدی در این یادداشت مینویسد:
قطعی برق برای بسیاری از خانوادهها با خاموش شدن چراغ خانه آغاز میشود، اما همیشه با وصل شدن برق پایان نمییابد. گاهی پس از بازگشت جریان، پمپ آب ساختمان از کار افتاده، یخچال روشن نمیشود، تلویزیون تصویر ندارد یا آسانسور در میان طبقات متوقف میماند. آنچه برای شبکه برق ممکن است یک «خاموشی دوساعته» باشد، برای یک خانواده میتواند به چندین میلیون تومان هزینه تعمیر یا حتی خرید وسیلهای تازه تبدیل شود.
این خسارتها در شرایطی رخ میدهد که بخش بزرگی از جامعه با کاهش قدرت خرید، دستمزدهای ناکافی و افزایش مستمر هزینههای زندگی روبهروست. برای خانوادهای که بخش قابل توجهی از درآمد ماهانهاش صرف اجارهخانه، خوراک، درمان و آموزش میشود، خرابی ناگهانی یک پمپ آب یا یخچال، حادثهای ساده و قابل چشمپوشی نیست؛ بلکه میتواند تعادل اقتصادی کل خانواده را برهم بزند.
محافظ برق؛ راهحل کامل نیست
بسیاری از شهروندان برای محافظت از وسایل برقی خود از محافظ استفاده میکنند و تصورشان این است که با خرید یک محافظ، خطر نوسان برق برطرف شده است. اما محافظ برق، در بهترین حالت، تنها بخشی از خطرهای ناشی از نوسان و تغییرات ولتاژ را کنترل میکند و نمیتواند جایگزین شبکه پایدار، تجهیزات استاندارد و مدیریت اصولی وصل مجدد برق شود.
قطع و وصلهای پیدرپی، بازگشت ناگهانی جریان و جهشهای لحظهای ولتاژ میتواند به تجهیزات حساس آسیب بزند؛ بهویژه وسایلی که موتور یا برد الکترونیکی دارند. پمپهای آب، یخچالها، فریزرها، کولرها، تلویزیونها و تجهیزات آسانسور از جمله وسایلی هستند که در برابر چنین شرایطی آسیبپذیرند.
از سوی دیگر، همه محافظهای موجود در بازار از کیفیت و استاندارد یکسان برخوردار نیستند. برخی مصرفکنندگان به دلیل محدودیت مالی، ناچارند ارزانترین محصول را خریداری کنند؛ محصولی که ممکن است توان لازم برای حفاظت از وسیله برقی را نداشته باشد. بنابراین نمیتوان تمام مسئولیت حفاظت را به مصرفکننده واگذار کرد و …
