درآمدهای صادراتی ایران در سه دهه گذشته بهطور قابلتوجهی بیش از هزینههای وارداتی کشور بوده است. بنا بر آمار بانک مرکزی از سال ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۴، مازاد حساب جاری ایران به حدود 379.5 میلیارد دلار رسیده است.
به گزارش دنیای اقتصاد، بررسی آمارهای سالهای ۱۳۷۶ تا ۱۴۰۴ نشان میدهد حدود 113 میلیارد دلار، معادل ۳۰ درصد از منابع مازاد ایران به ذخایر بینالمللی بانک مرکزی افزوده شده است. نزدیک به ۲۲۸ میلیارد دلار، معادل 60 درصد منابع، در قالب خالص خروج سرمایه از کشور ثبت شده یا به چرخه اقتصاد داخلی بازنگشته است. سرنوشت ۱۰ درصد باقیمانده نیز نامشخص بوده است.
سهم خروج منابع در دورههای مختلف یکسان نبوده و از تقریبا صفر در دوره ثبات اقتصادی به بیش از کل مازاد حساب جاری در سالهای اخیر رسیده است. تحریمها این روند را تشدید کردهاند، اما خروج گسترده سرمایه پیش از تحریمها و در دوره برجام نشان میدهد عوامل داخلی نیز نقشی اساسی داشتهاند.
از منظر تراز پرداختها، منابع مازاد کشور بهطور کلی میتوانند سه مقصد داشته باشند: افزایش ذخایر بینالمللی بانک مرکزی، خروج از کشور یا بازنگشتن به آن و در نهایت ثبت در بخش «اشتباهات و از قلمافتادگیها» که مقصد دقیق منابع را مشخص نمیکند. دوره ثبات: 1376 تا 1383
در این دوره، اقتصاد ایران از ثبات نسبی برخوردار بود. رشد اقتصادی نسبتا بالا، تورم پایینتر و روابط خارجی کمتنشتر، شرایط مساعدی برای تجارت خارجی و ورود سرمایه فراهم کرده بود. در مجموع، ارزش صادرات ایران حدود 15.4میلیارد دلار بیش از واردات بود. همچنین نزدیک به ۸میلیارد دلار سرمایهگذاری مستقیم خارجی وارد کشور شد و حدود 4.5میلیارد دلار عرضه ارز با منشأ نامشخص در بخش «اشتباهات و از قلمافتادگیها» ثبت شد.
در مقابل، خالص خروج سرمایه از کشور تقریبا صفر بود و ذخایر بینالمللی بانک مرکزی حدود 19.5میلیارد دلار افزایش یافت. این ارقام نشان میدهد که بخش عمده منابع ارزی مازاد، بهجای خروج از کشور، به ذخایر بانک مرکزی افزوده شد. دوره وفور درآمدهای نفتی: …
