فرهاد فخرآبادی در یادداشتی در روزنامه هم میهن نوشت: «بهانه این چند خط هر چند اکران آنلاین فیلم «صد سال به این سالهاست» اما این یادداشت ارتباط مستقیمی به این فیلم ندارد و مربوط به سیاستی است که مشخص نیست چه اصولی دارد و بر چه پایهای استوار شده است.
بعد از اینکه فیلم «صد سال به این سالها» ساخته سامان مقدم پس از ۱۹ سال رفع توقیف شد، چند روزی اول تماشای این فیلم در اولویتهایم نبود تا اینکه شنبه صبح متوجه شدم که روزنامه کیهان در یادداشتی به این رفع توقیف نصف و نیمه اعتراض کرده و گفته که فیلم طاغوت (حکومت پهلوی) را تطهیر کرده است. در نتیجه کنجکاو شدم که در اولین فرصت فیلم را تماشا کنم. من که نفهمیدم
وقتی به تماشای فیلم نشستم، هر چقدر دقت کرده و فیلم را بالا و پایین کردم متوجه نشدم که دقیقا کجای فیلم قصد داشته حکومت پهلوی را تطهیر کند. اولا که بخش کوتاهی از فیلم در دوره پهلوی بوده اما باز هم با این حال، نفهمیدم کجای فیلم تطهیر پهلوی بوده است؟ شاید نویسنده یادداشت کیهان فیلم دیگری را تماشا کرده و یا چیزی را دیده که ما متوجه نشویم. مثلا شاید رنگ صندلی در رستوران نمادی بوده و ما از درک آن غافل بودهایم. البته امیدواریم اصلا فیلم را دیده باشند.
جدای از موضوع کیهان، سوال اصلی این است که علت توقیف ۱۹ساله فیلم چه بوده است؟ دلیلی که به صورت رسمی اعلام نشده اما با عقل خودم که فیلم را تماشا کردم، نه در بخش مربوط به پهلوی چیزی دیدم که قابلیت این را داشته باشد که فیلم را توقیف کند و نه در قسمتهای مربوط به دهه ۶۰ و دهه ۸۰. مگر اینکه حرف تکراری «سیاهنمایی» را بخواهند بگویند که آن را هم نمیتوان پیدا کرد. چه در بحث مشکلات و سختی خانوادهای که پدر ندارد میتوان موضوع را کتمان کرد و چه در بحث سنگاندازیها پیش پای فعالان دانشجویی میتوان موضوع را منکر شد. به وضوح نمونههای روشنی از همه موضوعها در جامعه وجود داشته است.
جدای از اینها، نباید فراموش کرد که نام شخصیت …
