سه بازی و سه برد؛ این خلاصه آن چیزی است که استقلال در این فصل از رقابتهای لیگ برتر از خود به نمایش گذاشته. نتیجهاش میشود 9 امتیاز. همین آمار کوتاه و اندک، برای متفاوت بودن این تیم کافی است. با این وجود وقتی قرار است از استقلالِ سهراب بختیاریزاده صحبت کرد، نباید همه چیز در این 3 برد خلاصه شود. درست است که مهمترین دستاورد آنها در لیگ تا به الان همین عددی است که روبروی اسمشان در جدول قرار گرفته ولی در نگاهی کلیتر، باید به سختیها و مشقت این تیم، پیش از شروع لیگ برگشت؛ جایی که نظارهگر جولان رقبا در بازار بودند ولی به خاطر بسته بودن پنجرهشان، فقط تماشا کردند. یکی دو خرید هم انجام دادند که توان استفاده از آنها را نداشته و مجبور شدند به تیمهای مبدا پسشان دهند. پس، استقلال با تیمی که تقویت نشده، توانسته از هر سه بازی نخستش در لیگ برتر ایران، 3 برد به دست بیاورد و 9 امتیاز کسب کند.
صغیر و کبیر ندارد!
حالا شاید بتوان با شفافیت بهتری درباره استقلال این فصل صحبت کرد؛ تیمی که در هفته نخست مقابل مس شهربابک به میدان رفت و بسیاری میگفتند نمایش استقلال را باید به ضعف رقیب مرتبط کرد. تیم سهراب در هفته دوم هم با حداقل گل نساجی را بیرون از خانه شکست داد. هفته سوم را ولی بسیاری محلی برای عیارسنجی سهراب و تیمش میدانستند؛ هفتهای که قرار بود مقابل سپاهان، یکی از مدعیان این فصل قرار بگیرد. در جدال با سپاهان، استقلال همان صلابت دو بازی قبلی را نشان داد با این تفاوت که خیلی زود در همان نیمه نخست، اماواگرها را از بین برد و با گلهای یاسر آسانی و اسماعیل قلیزاده، در 10 دقیقه نسخه رقیب اصفهانی را پیچیدند.
با نمایش استقلال در جدال سومش در لیگ برتر، نمیتوان دیگر نتایج این تیم و سرمربیاش را پای قضاوقدر گذاشت. سهراب با دستهای بستهتر در مقایسه با رقبا، فعلا از سد صغیر و کبیر عبور کرده و صدر را، پیش از اتمام بازیهای هفته در آغوش گرفته. حتی اگر در انتهای بازیهای همین …
