به گزارش خبرنگار سیاست خارجی ایرنا، تفاهمنامه اسلامآباد برای پایان جنگ میان ایران و آمریکا که روز ۲۵ خرداد نهایی شد و سه روز بعد به امضای روسای جمهور دو کشور رسید، قرار بود زمینهای برای پایان قطعی و همیشگی تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و متحدانش باشد.
این تفاهمنامه فرصتی ۶۰ روزه در اختیار ایران و آمریکا قرار دادهبود که در طول آن برای رسیدن به یک توافق جامع در مورد برنامه هستهای ایران و تحریمهای ایالات متحده آمریکا به توافق برسند.
سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در گفتوگویی در این مورد گفت: «آتشبس ۶۰ روزهای وجود نداشت. آنچه به عنوان ۶۰ روز مطرح شده بود، ۶۰ روز فرصت برای مذاکره به منظور دستیابی به توافق نهایی بود.»
در متن این تفاهمنامه هیچ اشارهای به یک آتشبس یا مهلتی برای انقضای مفاد تفاهمنامه نشدهبود و مهلت ۶۰ روزه مورد اشاره در بند ۳ تفاهمنامه مربوط به مذاکرات جامع میان ایران و آمریکا بود که هرگز آغاز نشدند. در این بند آمدهاست: «جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا به انجام مذاکرات و حصول به یک توافق نهایی در مدت حداکثر ۶۰ روز، قابل تمدید با رضایت طرفین، متعهد میشوند.»
با این حال بسیاری از رسانههای غربی، با رسیدن به روز دوشنبه ۲۶ مرداد ماه که دقیقا ۶۰ روز پس از امضای تفاهمنامه بود، از انقضای این تفاهمنامه و پایان آتشبس میان ایران و آمریکا خبر دادند و به تحلیل شرایط پس از خاتمه تفاهمنامه پرداختند. آیا آتشبس ایران و آمریکا خاتمه یافتهاست؟
به نظر میرسد که بسیاری از رسانهها در مورد مفهوم آتشبس در تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل با ایران و مفاد تفاهمنامه اسلامآباد دچار سوءبرداشت شدهاند.
آتشبس در جنگ از روز ۱۹ فروردین ۱۴۰۴ با پیام شهباز شریف، نخستوزیر پاکستان، آغاز شد. بر اساس این آتشبس مقرر شدهبود که در همه جبههها از جمله لبنان، آتشبس برقرار شود و ایران و آمریکا مذاکراتی را با هدف دستیابی به یک تفاهمنامه برای پایان جنگ آغاز کنند.
این آتشبس که قرار بود دو هفته دوام داشتهباشد، از همان روز نخست با حمله گسترده اسرائیل به جنوب لبنان و ضاحیه بیروت نقض شد. پس از آن نیز بیانیه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، مبنی بر استمرار محاصره دریایی ایران از …
