به گزارش ایرنا، سرخپوشان تبریزی پس از جدایی دراگان اسکوچیچ در اواخر فصل گذشته، هدایت تیم را به محمد ربیعی سپردند؛ مربی ۴۴ سالهای که حالا تقریبا باید در نخستین تجربه حضور روی نیمکت یکی از پرهوادارترین تیمهای فوتبال ایران، از عنوان قهرمانی تراکتور دفاع کند. ماموریتی که شاید دشوارترین چالش دوران مربیگری او باشد.
نخستین خبر مهم از نیمکت تراکتور در آماده سازیهای پیش فصل، ماندگار شدن محمد ربیعی است تا پروژهای جدید را در این تیم آغاز کند و این بار، داستان نخستین تجربه مربی گری در یک تیم بزرگ را شخصا بنویسد. در سطح مدیریتی نیز باشگاه پس از ماهها اداره شدن با سرپرست، سرانجام حجت کریمی را به عنوان مدیرعامل معرفی کرد و خداداد عزیزی نیز به عنوان سرپرست تیم فعالیت خود را ادامه میدهد.
در بخش نقل و انتقالات، تراکتور تاکنون ۶ بازیکن جدید به خدمت گرفته است؛ محمد دانشگر، هادی حبیبینژاد، پارسا جعفری، کرار نماری، شهریار مغانلو و میلاد زکیپور. در مقابل نیز فهرست خروجیهای قطعی این تیم شامل رگی لوشکیا، دوماگوی دروژدک، الکساندار سدلار، مهرداد محمدی، مارکو یوهانسون، امیررضا جدی، سعید کریمآذر و میلاد کر است.
ربیعی؛ نخستین فرصت برای ساختن تیم خودش
این روزها هواداران تراکتور، انتقاداتی به ماندگار شدن ربیعی در تیم دارند. او را در قدوقواره تراکتور نمیبینند و خواستار آمدن مربی خارجی باکیفیت هستند چرا که این تیم امسال نیز باید در لیگ نخبگان آسیا رقابت کند. با وجود انتقادهایی که این روزها متوجه محمد ربیعی است، نباید فراموش کرد که او در هفتههای پایانی فصل گذشته هدایت تراکتور را بر عهده گرفت؛ زمانی که تیم با نظر و سلیقه کادر فنی پیشین بسته شده بود و فرصت چندانی برای ایجاد تغییرات تاکتیکی و پیادهسازی کامل تفکرات خود نداشت.
ربیعی در آن مقطع، آمار چندان خیرهکنندهای را برای تراکتور رقم نزد اما نمیتوان آن را معیار دقیقی برای قضاوت درباره تواناییهای فنی او دانست، چرا که نه فرصت کافی برای تمرینات پیشفصل داشت و نه ترکیب تیم بر اساس نیازهای تاکتیکی او شکل گرفته بود.
اکنون اما شرایط متفاوت است. نقلوانتقالات تابستانی، اردوی آمادهسازی، جذب بازیکنان مدنظر کادر فنی و فرصت چند هفتهای تمرین، نخستین امکان واقعی را در اختیار ربیعی قرار داده تا …
