به گزارش خبرنگار سیاسی ایرنا، مختل کردن زنجیره تامین انرژی ایران یکی از اهداف آمریکا و رژیم صهیونیستی در جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه بود زیرا توقف سوخترسانی میتواند در کوتاهترین زمان، حملونقل، تولید، خدمات عمومی و حتی امدادرسانی را تحت تأثیر قرار دهد.
با این حال، روایت عملکرد دولت چهاردهم در این دوره، روایت توقف نیست؛ روایت مدیریت یک زنجیره حیاتی کشور در شرایطی است که بخشی از زیرساختهای انرژی آسیب دید و حتی مسیرهای تامین و انتقال سوخت نیز با محدودیتهای جدی مواجه بودند.
آزمونی که یک سوی آن حمله به زیرساختهای انرژی و از سوی دیگر، محدودیتهای ناشی از جنگ، تحریم و دشواری دسترسی به مسیرهای واردات و جابهجایی سوخت قرار داشت.
بنزین؛ سوختی که نباید قطع میشد
یکی از مهمترین ماموریتهای وزارت نفت حفظ جریان سوخترسانی به کشور بود. محسن پاکنژاد، وزیر نفت، در جریان بازدید رئیسجمهوری از وزارت نفت اعلام کرد که صنعت نفت در جریان این جنگ پایدار ایستاد و سوخترسانی بدون وقفه در سراسر کشور انجام شد.
این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که حملات نظامی، زیرساختهای مرتبط با انرژی را نیز در معرض آسیب قرار داده بود. در ادامه جنگ ۴۰ روزه نیز وزیر نفت اعلام کرد که بخشی از تأسیسات گاز و مخازن تأمین سوخت مورد هدف قرار گرفته است.
حمله به انبارهای نفت در تهران و کرج با هدف اختلال در تامین بنزین و گازوئیل در نیمه شمالی کشور، از مهمترین موارد بود.
با وجود این آسیبها، شبکه توزیع سوخت متوقف نشد. گزارشهای منتشرشده از عملکرد شبکه سوخترسانی در هر دو جنگ نشان میدهد در روزهای ابتدایی بحران، توزیع بنزین در برخی مناطق افزایش یافت و برای مدیریت تقاضا و کاهش فشار بر جایگاهها، ظرفیت سوخترسانی در مناطق مختلف تقویت شد.
این یعنی مسئله فقط داشتن بنزین نبود؛ مسئله مهمتر، رساندن بنزین به نقطه مصرف بود.
جنگ ۴۰ روزه؛ آزمونی سخت برای زنجیره انرژی
اگر جنگ ۱۲ روزه را نخستین آزمون جدی شبکه سوخترسانی در شرایط حمله مستقیم به زیرساختها بدانیم، جنگ ۴۰ روزه آزمونی پیچیدهتر بود زیرا استمرار درگیری، فشار بیشتری بر ذخایر، تولید، حملونقل و زنجیره تامین وارد میکرد.
محسن پاکنژاد در تشریح عملکرد صنعت نفت در این دوره گفت که …
