به گزارش ایرنا، همزمان با برگزاری همایش ملی یوز در بجنورد، میاندشت جاجرم روزهایی متفاوت را تجربه میکند؛ زیستگاهی که سالهاست نامش با سرنوشت یوزپلنگ آسیایی گره خورده و حالا با ثبت مشاهدات کمسابقه و یک زادآوری امیدبخش، بار دیگر نگاهها را به سوی خود کشانده است.
یوز در میاندشت فقط یک گونه جانوری نیست؛ هر بار که دوربینهای پایش حضورش را ثبت میکنند، نشانهای از زنده بودن بخشی از طبیعت ایران در قاب مینشیند. امسال ۱۸ نوبت مشاهده و تصویربرداری مستند از یوزها در این منطقه ثبت شده و حدود ۳۰ گزارش مردمی نیز از مشاهده این گونه به دست آمده است.
هشت یوز شناساییشده در تصاویر پایش؛ نشانهای از روزهای امید میاندشت
در تصاویر ثبتشده، هشت قلاده یوز شناسایی شدهاند؛ خانواده «هلیا» با یک ماده و پنج توله، یک ماده یوز به نام «تلما» و یک توله که بر اثر حوادث طبیعی تلف شده است. به این ترتیب حضور هفت یوز به صورت قطعی و مستند در میاندشت تأیید شده است؛ آماری که برای یکی از مهمترین زیستگاههای یوز ایرانی، خبری امیدوارکننده به شمار میرود.
اما شاید شیرینترین بخش این قصه، تولههای هلیا باشند؛ پنج تولهای که برخلاف بسیاری از روایتهای تلخ حیات وحش، یک سال را پشت سر گذاشته و اکنون سالم هستند. این زادآوری کمسابقه حاصل یک اتفاق ساده نیست؛ پشت آن، سالها حفاظت، پایش شبانهروزی محیطبانان، افزایش امنیت زیستگاه و بهبود نسبی منابع آب و طعمه قرار دارد.
میاندشت؛ نفس تازه یوز
در میاندشت، آب و آهو بخشی از همان زنجیرهای هستند که حیات یوز به آن وابسته است. افزایش جمعیت آهو، به عنوان مهمترین طعمه یوز، شرایط مناسبی برای تداوم حیات این گربهسان فراهم کرده، اما طبیعت هم مرزی برای تحمل دارد.
ثبت ۱۸ نوبت مشاهده مستند از یوز و شناسایی هشت قلاده در میاندشت
مراتع میاندشت فقیر و کمعلوفهاند و توان اکولوژیک منطقه برای پشتیبانی از جمعیت کنونی آهو تقریبا به ظرفیت خود رسیده است. بارندگیهای مناسب امسال پوشش گیاهی را بهتر کرده، اما گرمای فصل و کوتاه بودن دوره رویش گیاهان، همچنان آینده منابع غذایی حیات وحش را شکننده میکند. …
