پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
بر اساس گزارشهای غیررسمی از انجمنهای فریلنسری در فضای مجازی، در ماههای اخیر تعداد شکایتها و پستهای مرتبط با «از دست رفتن پروژه به دلیل قطع برق یا اینترنت» افزایش محسوسی داشته است. برخی از این افراد ناچار شدهاند برای ادامه کار، به کافهها، فضاهای کار اشتراکی یا حتی خانه دوستان و آشنایان در مناطق دیگر پناه ببرند؛ راهحلهایی موقت برای مشکلی که ریشهایتر به نظر میرسد.
با افزایش قطعیهای برنامهریزینشده و کاهش محسوس کیفیت اینترنت در بسیاری از شهرهای ایران، هزاران فریلنسر، برنامهنویس، طراح و مدیر پروژه دورکار، خود را در موقعیتی مشابه یافتهاند: کاری که تمام سرمایهاش اتصال پایدار به اینترنت است، حالا روی لبهی یک زیرساخت شکننده ایستاده! وقتی دورکاری، وابسته به چیزی میشود که در کنترل شما نیست
فریلنسری و دورکاری، برخلاف تصور رایج، همیشه بهمعنای آزادی مطلق نیست. بسیاری از این افراد با پلتفرمهای بینالمللی مثل آپورک، فایور یا مستقیماً با شرکتهای خارجی قرارداد دارند که در آنها تحویل بهموقع، حضور در جلسات آنلاین و پاسخگویی سریع، بخشی از تعهد حرفهای محسوب میشود. در این مدل کاری، یک قطعی چند ساعته دیگر فقط یک ناراحتی روزمره نیست؛ میتواند به معنای از دست دادن یک مشتری، افت رتبه در پلتفرمهای فریلنسری، یا حتی فسخ یک قرارداد باشد. اقامت دیجیتال نومد؛ از یک سبک زندگی به یک راهحل واقعی
طبیعی است که وقتی راهحلهای کوتاهمدت دیگر پاسخگو نیستند، ذهن آدمها به سمت راهحلهای بلندمدتتر میرود. برای بخشی از جامعه فریلنسرهای ایرانی، این یعنی جدی گرفتن ایدهای که تا چند سال پیش شاید فقط یک رؤیای دور به نظر میرسید: کار کردن از کشوری دیگر، با حفظ همان مشتریان و همان درآمد دلاری یا یورویی، اما با یک زیرساخت قابلاتکا.
این ایده، در ادبیات جهانی کار، نام مشخصی دارد: دیجیتال نومد. دیجیتال نومدها کسانی هستند که بدون وابستگی به یک دفتر کار یا حتی یک کشور مشخص، از طریق اینترنت برای کارفرمایان یا مشتریان خود در سراسر دنیا فعالیت میکنند. آنچه این سبک زندگی را در سالهای اخیر از یک ترند اینستاگرامی به یک مسیر واقعی و قانونی تبدیل کرده، تصمیم چند ده کشور جهان برای طراحی ویزاهای اختصاصی برای همین گروه از نیروی …
