جهان صنعت نیوز – گسترش سریع هوش مصنوعی، اقتصاد و ژئوپلیتیک را بیش از گذشته به یکدیگر پیوند زده است. در گذشته، قدرت اقتصادی کشورها یکی از پایههای اصلی نفوذ سیاسی و امنیتی آنها بود، اما اکنون هوش مصنوعی به عاملی تبدیل شده که میتواند این موازنه را بازتعریف کند.
پاسخ به این پرسش که کدام کشورها بیشترین منفعت اقتصادی را از هوش مصنوعی خواهند برد، ساده نیست. سرعت تحول فناوری، سیاستگذاری دولتها و نحوه واکنش شرکتها و جوامع، همگی بر نتیجه این رقابت اثرگذارند. توسعه پیشرفتهترین مدلهای هوش مصنوعی تنها یکی از عوامل موفقیت است. حتی اگر آمریکا و چین همچنان رهبران فناوری باقی بمانند، لزوماً بزرگترین برندگان اقتصادی این تحول نخواهند بود. سرمایه، نیروی انسانی و زیرساخت؛ سه ضلع اصلی رقابت
کشورهایی که بتوانند از هوش مصنوعی بیشترین بهره اقتصادی را ببرند، باید مجموعهای از پیشنیازها را همزمان فراهم کنند.
نخستین عامل، سرمایه انسانی است. کیفیت نظام آموزشی، توان پژوهشی و تربیت متخصصان، جایگاه کشورها را در توسعه هوش مصنوعی تعیین میکند. چین در سالهای اخیر سهم بیشتری از پژوهشهای علمی، ثبت اختراعهای هوش مصنوعی و جذب پژوهشگران برتر جهان را به خود اختصاص داده و فاصله خود را با آمریکا کاهش داده است.
عامل دوم، سرمایهگذاری است. توسعه هوش مصنوعی نیازمند منابع مالی عظیم برای تحقیق، توسعه و ایجاد زیرساختهایی مانند مراکز داده و تراشههای پیشرفته است. آمریکا همچنان در سرمایهگذاری بخش خصوصی برتری دارد، اما چین نیز با حمایت گسترده دولت و برنامههای بلندمدت، سرمایهگذاریهای قابل توجهی انجام داده است.
عامل سوم، زیرساخت فیزیکی و دیجیتال است. تولید تراشه، دسترسی به مواد معدنی حیاتی، انرژی، آب، مراکز داده و شبکههای پردازشی، همگی به عناصر تعیینکننده رقابت تبدیل شدهاند. در حالی که آمریکا در فناوری تراشه برتری دارد، چین در تولید انرژی و برخی مواد اولیه مورد نیاز این صنعت موقعیت قویتری در اختیار دارد. توسعه فناوری کافی نیست؛ استفاده از آن مهمتر است
یکی از مهمترین این است که توسعه فناوری با بهرهبرداری اقتصادی از آن تفاوت دارد. کشوری ممکن است در تولید مدلهای پیشرفته هوش مصنوعی پیشرو نباشد، اما اگر بتواند این فناوری را به سرعت در اقتصاد خود به کار گیرد، …
