به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از بنیاد ملی علم ایران، فرناز آزادیخواه در دوره پسادکتری خود در دانشگاه اراک و با راهنمایی علیرضا کریمی، پژوهشی درباره طراحی سامانههای هیدروژلی حساس به نور برای درمان ترکیبی سرطان انجام داده است.
این طرح بر ساخت یک سامانه دارورسانی مبتنی بر کیتوزان تمرکز دارد که در آن داروی شیمیدرمانی متوترکسات و ماده حساس به نور پریلن دیایمید در یک بستر هیدروژلی قرار گرفتهاند. هدف از طراحی این سامانه، افزایش اثربخشی درمان سرطان سینه و محدود کردن عوارض ناشی از شیمیدرمانیهای متداول عنوان شده است.
کیتوزان، پلیمر زیستی طبیعی و زیستسازگار، به دلیل قابلیت تجزیهپذیری و توانایی نگهداری ترکیبات دارویی، بهعنوان بستر این هیدروژل انتخاب شده است. این ماده میتواند دارو را بهصورت کنترلشده در ناحیه هدف آزاد کند و انتقال عوامل درمانی را با پایداری بیشتری انجام دهد.
متوترکسات با مهار آنزیم دیهیدروفولات ردوکتاز، در فرایند ساخت DNA اختلال ایجاد میکند و مانع رشد و تکثیر سلولهای سرطانی میشود. آزادسازی موضعی این دارو از هیدروژل میتواند غلظت درمانی آن را در محل تومور حفظ کند و در عین حال، توزیع آن در بخشهای دیگر بدن را کاهش دهد.
در این سامانه، پریلن دیایمید نیز نقش فتوسنسایزر …
