در سال ۲۰۲۶، نقشه جهانی نفت دستخوش تغییری بنیادین شده و مرکز ثقل بازار از خاورمیانه به سمت قاره آمریکا (بهویژه تگزاس، کانادا و برزیل) متمایل شده است. طی چند هفته ابتدای سال ۲۰۲۶، قاره آمریکا نزدیک به نیمی از نفت جهان را تأمین کرد. اگرچه این جهش تا حدودی ناشی از توقف صنعت انرژی در خلیج فارس به دلیل جنگ ایران و بسته شدن تنگه هرمز بود، اما نمایانگر یک روند بلندمدت و ساختاری است.
در حال حاضر قاره آمریکا روزانه حدود ۴۲ میلیون بشکه نفت تولید میکند که از مجموع تولید خاورمیانه فراتر رفته است. این افزایش تولید نه تنها فشار قیمتهای ناشی از درگیریهای منطقهای را تا حدودی خنثی کرده، بلکه وابستگی جهانی به نفت خاورمیانه را به شدت کاهش داده است.
تحلیل وضعیت تولید در قاره آمریکا
تحولات اخیر نشاندهنده یک جهش بیسابقه در تولید هیدروکربن در نیمکره غربی است. در حالی که در سال ۲۰۰۰، سهم قاره آمریکا از تولید جهانی تنها ۲۶ درصد بود، این رقم در سال ۲۰۲۶ در شرایط عادی به ۴۰ درصد و در دورههای بحرانی به بیش از ۴۵ درصد رسیده است.
آمار و ارقام کلیدی تولید (۲۰۲۶)
(تولید بر مبنای میلیون بشکه در روز)
مجموع تولید قاره آمریکا: ۴۲
نفت خام آمریکا: ۱۳.۷
سایر مایعات نفتی آمریکا: ۸
سوختهای زیستی (اتانول و بیودیزل): ۲.۵
تولید سایر نقاط جهان (آوریل ۲۰۲۶): ۵۱
محرکهای رشد تولید
پنج کشور نقش اصلی را در افزایش تولید ۳.۲ میلیون بشکهای نسبت به دو سال گذشته ایفا کردهاند:
ایالات متحده: ادامه انقلاب شیل و افزایش بهرهوری.
کانادا و برزیل: پیشبینی میشود مجموع تولید این دو کشور تا پایان سال ۲۰۲۷ از عربستان فراتر رود.
گویان: تولید نفت خام این کشور اکنون با لیبی برابری میکند.
آرژانتین: بهرهبرداری از منابع با هزینه پایین.
ونزوئلا: بازگشت به روند صعودی تولید علیرغم سوءمدیریتهای گذشته.
انقلاب شیل آمریکا همچنان به عنوان یکی از تاثیرگذارترین رویدادهای ژئواکونومیک قرن ۲۱ شناخته میشود. شرکتهای آمریکایی با تغییر استراتژی از "تولید ثابت" به "رشد تکرقمی"، تولید خود را تسریع کردهاند.
عوامل فنی و اقتصادی موثر در رشد آمریکا عبارتند از:
۱. افزایش بهرهوری: شرکتها …
