به گزارش اقتصادنیوز، هر بار که بحث تحریم، تنش نظامی یا اختلال در مسیرهای تجاری مطرح میشود، نگاهها به سمت کریدورهای جایگزین و مرزهای زمینی میرود؛ راهکارهایی که در ظاهر میتوانند بخشی از مشکلات را جبران کنند، اما فعالان بخش خصوصی معتقدند ظرفیت واقعی آنها با نیازهای تجارت خارجی ایران فاصلهای چشمگیر دارد. خبر مرتبط کاهش افق برنامهریزی بنگاههای اقتصادی به ۳ ماه | عضو اتاق بازرگانی: برنامهریزی نمیکنیم، فقط برای تابآوری تلاش میکنیم
اقتصادنیوز: رئیس کمیسیون مالیات، کار و تأمین اجتماعی اتاق بازرگانی ایران میگوید: امروز به طور قطع نمیتوانیم برنامهریزی بلندمدت یا حتی میانمدت داشته باشیم. افق برنامهریزی کوتاهمدت ما در حال حاضر در حد ۲ تا ۳ ماه است تا صرفاً بدانیم چگونه باید بنگاه خود را سرپا نگه داریم. من نام این فرایند را «برنامهریزی» نمیگذارم، بلکه آن را «دوره تابآوری» مینامم؛ یعنی بررسی این موضوع که تا چه حد میتوانیم با استفاده حداکثری از منابع موجود، خود را حفظ کنیم تا از این دوره عبور نماییم.
در حالی که تصمیمگیران از توسعه مسیرهای جایگزین سخن میگویند، واردکنندگان از انباشت کالا پشت مرزها، هزینههای چندبرابری حملونقل، کندی ترخیص و محدودیتهای لجستیکی خبر میدهند.
این پرسش جدی مطرح است که آیا زیرساختهای موجود واقعاً توان جایگزینی مسیرهای دریایی را دارند یا اقتصاد ایران در صورت تشدید محدودیتها با بحرانی گسترده در تأمین کالاهای اساسی مواجه خواهد شد؟
داوود رنگی، نایبرئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی، در گفتوگو با اقتصادنیوز از واقعیتهای کمتر گفتهشده تجارت خارجی در شرایط پرریسک پرده برمیدارد.
*****
*آقای رنگی! اگر محدودیتهای تجاری، اختلال در حملونقل دریایی و فشارهای ناشی از محاصره اقتصادی تداوم پیدا کند، در افقهای سهماهه، ششماهه و بیش از یک سال چه پیامدهایی برای تجارت خارجی، تأمین مواد اولیه، صادرات و واردات ایران قابل انتظار است؟
در رابطه با این سؤال باید بگویم که اگر همین الان محدودیتهای وارداتی ما سفت و سخت شود، ما به اندازه ۳ تا ۴ ماه ذخیره کافی در انبارهای داخل کشور داریم. منتها مسئله اینجاست که وقتی این موضوع به صورت عمومی به آگاهی مردم …
