به گزارش اقتصادنیوز به نقل از انتخاب، کیلی گریکو، عضو ارشد برنامه «بازتصور راهبرد کلان ایالات متحده» در مرکز استیمسون و ماکسیمیلیان برمر که پیشتر مدیریت بخش «برنامههای پیشرفته» نیروی هوایی آمریکا را بر عهده داشته، در الجزیره نوشتند: تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز خسارتهای قابلتوجهی به اقتصاد جهانی وارد کرده است.
پس از گذشت پنج ماه از آغاز جنگ میان آمریکا و ایران، نشانههای آینده امنیت خلیج فارس در حال آشکار شدن است. رفتوآمد کشتیهای تجاری بر اساس ترتیباتی که هماکنون میان عمان و ایران در حال مذاکره است، از سر گرفته شده؛ ترتیباتی که بر اساس قواعد جدید، نقش مستمر تهران در تنگه هرمز را به رسمیت میشناسد.
صرفنظر از شروط نهایی این توافق، تقریباً قطعی است که ایران از این جنگ با نفوذی پایدار و مستمر بر تنگه هرمز خارج خواهد شد.
این واقعیت جدید، همزمان فرصت مناسبی را در اختیار کشورهای خلیج فارس قرار میدهد؛ زیرا نظام پس از جنگ، که در آن ایران این نفوذ را حفظ میکند، مستلزم اتخاذ رویکردی متفاوت نسبت به امنیت منطقهای است؛ رویکردی که بر ایجاد توانمندیهایی برای کشورهای خلیج فارس متمرکز باشد تا بتوانند منافع راهبردی خود را بر اساس شرایط و الزامات خودشان تأمین کنند.
این تحول، گسستی بنیادین با راهبردی خواهد بود که طی دهههای گذشته چارچوب امنیت خلیج فارس را شکل داده است. بیش از سه دهه، امنیت منطقه بر قدرت نظامی آمریکا برای بازداشتن تهدیدها و تضمین باز ماندن تنگه هرمز استوار بوده است.
اگرچه سامانههای پیشرفته پدافند هوایی و دفاع موشکی همچنان برای مقابله با موشکهای بالستیک و موشکهای کروز بسیار پیچیده اهمیت زیادی خواهند داشت، اما این سامانهها باید تنها یک لایه از یک منظومه دفاعی گستردهتر باشند، نه اینکه بار اصلی مقابله با تهدید مستمر پهپادها بر دوش آنها گذاشته شود.
با این حال، روند جنگ با ایران محدودیتهای این راهبرد و کاستیهای آن را آشکار کرد. آمریکا اگرچه بیش از ۱۳ هزار هدف را مورد حمله قرار داد، اما پهپادها و موشکهای ایران عملاً تنگه هرمز را بسته نگه داشتند و خسارتهای سنگینی به پایگاههای نظامی، زیرساختهای بخش انرژی و فرودگاههای سراسر خلیج فارس وارد کردند.
کنترل آسمان در ارتفاعات بالا هیچگاه به کنترل «سواحل …
