به گزارش اقتصادنیوز، جدیدترین دادههای یورواستات درباره حداقل دستمزدها در نیمه دوم ۲۰۲۶ نشان میدهد تنها هشت کشور از میان ۲۹ کشور اروپایی، حداقل دستمزد خود را بین ژانویه تا جولای افزایش دادهاند؛ در شرایطی که تورم منطقه یورو در همین دوره ۳.۲ درصد بوده است. در این میان، آلمان توانسته است با تکیه بر قدرت خرید، نه صرفاً رقم اسمی حقوق، در صدر کشورهای اروپایی قرار گیرد؛ اتفاقی که مقایسه آن با وضعیت ایران، فاصله میان «حقوق روی کاغذ» و «قدرت خرید واقعی» را آشکار میکند.
دادههای جدید یورواستات یک واقعیت مهم را نشان میدهد؛ میزان رفاه خانوارها فقط با رقم دستمزد مشخص نمیشود. ممکن است کشوری حقوق بالاتری پرداخت کند، اما هزینههای زندگی نیز به همان نسبت بالا باشد. به همین دلیل، اقتصاددانان برای مقایسه واقعیتر، علاوه بر دستمزد اسمی، شاخصهایی مانند برابری قدرت خرید، تورم، هزینه مسکن و سطح خدمات اجتماعی را بررسی میکنند. خبر مرتبط تازهترین پیشبینی قیمت طلا توسط دویچه بانک | مقصد بعدی ۴۷۰۰ دلار است؟ | عواملی که مسیر طلا را تغییر میدهند
در رتبهبندی اسمی، لوکزامبورگ با حداقل دستمزد ماهانه ۲۷۷۱ یورو در صدر اروپا قرار دارد، اما زمانی که هزینههای زندگی وارد محاسبات میشود، تصویر تغییر میکند. بر اساس شاخص برابری قدرت خرید (PPS)، آلمان در جایگاه نخست قرار میگیرد؛ یعنی درآمد کارگران حداقلبگیر این کشور نسبت به قیمت کالاها و خدمات، توان خرید بیشتری ایجاد میکند.
این تفاوت، همان فاصله میان «عدد حقوق» و «ارزش واقعی درآمد» است؛ موضوعی که در اقتصاد ایران به یکی از مهمترین چالشهای خانوارها تبدیل شده است. در سالهای اخیر بسیاری از حقوقبگیران نه فقط با مسئله میزان درآمد، بلکه با سرعت کاهش قدرت خرید خود مواجه بودهاند. ۴۳۲ میلیون تومان؛ یک عدد بزرگ اما نه تمام واقعیت
اگر حداقل دستمزد حدود ۲ هزار یورویی آلمان را با نرخ هر یورو ۲۱۶ هزار تومان محاسبه کنیم، رقمی بیش از ۴۳۲ میلیون تومان در ماه به دست میآید؛ عددی که در مقایسه با حداقل دستمزد حدود ۱۶ میلیون تومانی کارگران ایرانی، فاصله بسیار بزرگی را نشان میدهد.
به بیان عددی، حداقل حقوق در آلمان حدود ۲۷ برابر ایران است؛ یعنی فاصله میان دو سطح دستمزدی به حدود ۲۶۰۰ …
