به گزارش اقتصادنیوز، هنگامی که در پی جنگ علیه ایران تنگه هرمز عملا بسته شد، کارشناسان هشدار دادند که قیمت نفت احتمالا ظرف چند هفته به ۱۵۰ یا ۲۰۰ دلار در هر بشکه برسد. به نظر میرسد بزرگترین معمای بزرگ این جنگ این باشد که چرا این اتفاق رخ نداد - و چرا پنج ماه بعد از آغاز جنگ، قیمت نفت به دشواری از ۱۰۰ دلار فراتر رفت، آن هم در حالی که کشورهای جهان مجبور شدهاند از ذخایر نفتی خود استفاده کنند. اکنون به نظر میرسد یک توضیح برای این داستان در حال ظهور است: «چین» راز بزرگ پکن
به نوشته آتلانیک، قبل از جنگ، چین، که بزرگترین واردکننده نفت جهان بود، بیش از کل قاره اروپا و تقریباً دو برابر دومین واردکننده بزرگ، یعنی ایالات متحده، مشتری بشکههای نفت بود. اما، چند هفته پس از شروع جنگ، این کشور به طور ناگهانی خرید نفت خود را به شدت کاهش داد و در نهایت واردات را به نیمی از سطح قبل از جنگ رساند. خبر مرتبط آبهای گلآلود خلیج فارس و سردرگمی بازار | نفت از تنگه هرمز نشت میکند؟ | بازار نفت با ترامپ همسو میشود؟
به نظر میرسد به همین دلیل است که قیمتهای جهانی بسیار کمتر از آنچه کارشناسان پیشبینی میکردند افزایش یافته است. اما این ماجرا نیز رازهای خاصی در بطن خود را دارد. هیچ کس خارج از چین دقیقا نمیداند که این کشور دقیقاً چگونه توانسته نیازهای انرژی خود را با صرف نظر از واردات تأمین کند، و همچنین نمیداند که چرا رهبران پکن این مسیر را انتخاب کردهاند. و هیچ کس نمیداند که این وضعیت تا چه زمانی میتواند ادامه داشته باشد. مخمصه تقاضا
پیشبینی سناریوهای فاجعهبار برای سیستم نفت جهان بر اساس عرضه و تقاضای ساده بود. تا پیش از جنگ، تنگه هرمز روزانه شاهد عبور 20 میلیون بشکه نفت -یک پنجم کل عرضه جهانی- بود. با وقوع جنگ، کشورها راههایی برای جبران بخشی از کاهش ناشی از آن، از جمله آزادسازی بشکهها از ذخایر استراتژیک، پیدا کردند.
اما این راهها برای جلوگیری از شوک قیمتی کافی نبود. اگر تقاضا ثابت میماند، خریداران مجبور میشدند برای تأمین منابع کمیاب باقی مانده، از یکدیگر پیشی بگیرند.
اما، به شکل شگفتانگیزی، تقاضا ثابت نماند. میزان نفتی که چین خرید آن را متوقف کرد، حدود ۵ میلیون بشکه در روز نشان میدهد -معادل …
