اما و اگرها بر سر دور زدن تنگه هرمز | انتقال مسیر صادرات انرژی از دریا به خشکی، یعنی حذف ریسک؟ | خط لوله‌ها در معرض حملات

به گزارش اقتصادنیوز، در شرایطی که تنگه هرمز بار دیگر به یکی از مهم‌ترین کانون‌های تنش ژئوپلیتیکی جهان تبدیل شده، بحث درباره امکان دور زدن این آبراه راهبردی نیز بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است. همزمان با اظهارات اخیر مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، درباره ضرورت کاهش وابستگی بازار جهانی انرژی به تنگه هرمز، این پرسش مطرح شده که آیا اقتصاد جهان واقعاً می‌تواند بدون این شاهراه حیاتی به فعالیت خود ادامه دهد؟ خبر مرتبط ژئوپلیتیک کریدورهای تجاری جدید؛ نقشه انرژی منطقه‌ از نو ترسیم می‌شود؟ | پیامدهای رقابت برای دور زدن تنگه هرمز

اقتصادنیوز: تنگه هرمز یکی از حیاتی‌ترین گلوگاه‌ها برای تجارت جهانی است و حدود یک پنجم نفت و گاز طبیعی مایع جهان از این آبراه عبور می‌کند. مسیرهای ارائه شده در واقع، مکمل و نه جایگزینی برای تنگه هرمز هستند.

اگرچه برخی کشورهای منطقه طی سال‌های اخیر با توسعه خطوط لوله و بنادر جدید تلاش کرده‌اند بخشی از صادرات نفت و گاز خود را از مسیرهای جایگزین انجام دهند، اما بسیاری از کارشناسان معتقدند ظرفیت محدود این زیرساخت‌ها، وابستگی صادرات گاز طبیعی مایع (LNG) به هرمز و ریسک‌های امنیتی، تحقق این هدف را با چالش‌های جدی مواجه کرده است. رهایی از هرمز ممکن است؟

براساس گزارش الجزیره، در حالی که ایالات متحده تلاش می‌کند مسیرهای انتقال انرژی را از تنگه هرمز متنوع کند، کارشناسان هشدار می‌دهند که چالش‌های پیچیده لجستیکی و تهدیدهای امنیتی، رهایی کامل از این گذرگاه راهبردی را غیرممکن می‌کند.

اظهارات اخیر مارکو روبیو، وزیر امور خارجه ایالات متحده، درباره تنگه هرمز، بار دیگر بحث‌های گسترده‌ای را درباره آینده مسیرهای انتقال انرژی در جهان برانگیخته است.

روبیو در گفت‌وگویی با شبکه فاکس‌نیوز که روز شنبه پخش شد، از ایده ایجاد یک تغییر ژئوپلیتیکی دائمی و کاهش وابستگی به تنگه هرمز سخن گفت؛ آبراهی که پیش از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، حدود یک‌پنجم تجارت دریابرد نفت جهان از آن عبور می‌کرد.

او مدعی شد کشورهای منطقه اکنون به این جمع‌بندی رسیده‌اند که ایران ــ که تأکید دارد کنترل این آبراه راهبردی را واگذار نخواهد کرد ــ به یک تهدید بالفعل تبدیل شده است؛ موضوعی که به گفته وی، …