به گزارش اقتصادنیوز به نقل از جماران ، در بخشی از کتاب خاطرات اسحاق جهانگیری آمده است: از سال ۱۳۹۷ این بحث مطرح بود که دولت با منابع حاصل از تغییر قیمت بنزین میتواند در شرایط بد اقتصادی به طبقات ضعیف کمک کند. تعدادی از اعضای دولت با این استدلال که نباید دولت فشار مضاعفی را به مردم وارد کند، با تغییر قیمت بنزین مخالف بودند. این نگرانی وجود داشت که مردم فشار بیشتری را تحمل نکنند. باوجود این موضوع، افزایش قیمت سوخت هم تکلیف قانونی بود و در آن تأخیر هم شده بود و هم شرایط کشور بهگونهای بود که ضرورت داشت دولت منابع جدیدی را برای کمک به عموم مردم، خصوصاً اقشار ضعیفتر پیدا کند.
موضوع مهمی که در اعمال تغییر قیمت بنزین مورد توجه قرار گرفت، فاصله زمانی کوتاهی بود که باید میان زمان اعلام و اجرای قیمت جدید در نظر گرفته میشد. احتمال مراجعه گسترده به پمپهای بنزین برای ذخیرهسازی کوتاهمدت و برخی تبعات ناشی از آن زمینهساز نگرانی مسئولان امنیتی بود. از سوی دیگر بیش از ده میلیون خودرو در آن زمان کارت سوخت نداشتند و اجباری کردن ناگهانی استفاده از کارت سوخت با واکنش هیجانی این دسته از صاحبان خودروها روبهرو میشد، که وزارت نفت همزمان با بررسی پیشنهادات اقدام لازم برای دادن کارت سوخت به خودروها را در دستور کار قرار داد.
با اینکه تا حدودی شرایط و زیرساختها برای اجرای طرح آماده شده بود، فضاسازیهای آمریکا علیه کشور، خصوصاً در ارتباط با چهلمین سالگرد پیروزی، سبب شد تا در اوایل آبانماه ۹۷ جمعبندی کلی این شود که سهمیهبندی جدید دستکم تا پایان بهمنماه به تعویق بیفتد و بر روی محدودسازی مسیرهای قاچاق سوخت، مانند اجباریشدن مجدد کارت سوخت تمرکز شود. نظر رهبری این بود که نباید در این موضوع اصلاح سازوکار پرداخت یارانهها تأخیر زیادی ایجاد شود، ولی در مورد شیوه اجرای آن مسئولین اجرایی تصمیم آخر را بگیرند. اقدام برای سهمیهبندی بنزین و حواشی ابتدایی آن
طرحهای مختلفی برای اصلاح و بازتوزیع یارانه سوخت مطرح بودند. یکی از این طرحها که افرادی در درون دولت و صاحبنظرانی در میان اقتصاددانان آن را پیشنهاد میدادند، ایده پرداخت سهمیه فردی به جای سهمیه سوخت به هر خودرو بود. مرکز پژوهشهای مجلس و سازمان برنامه و بودجه هم با این ایده موافق بودند، اما …
