به گزارش اقتصادنیوز، داوود رنگی، نایبرئیس کمیسیون مدیریت واردات اتاق بازرگانی در بخشی از گفتوگوی خود با اقتصادنیوز در پاسخ به این پرسش«در چنین شرایطی، اقتصاد ایران برای کاهش آثار محاصره اقتصادی و حفظ جریان تجارت به چه راهکارهایی نیاز دارد؟ آیا توسعه کریدورهای جایگزین، تنوعبخشی به بازارهای صادراتی و اصلاح سیاستهای تجاری میتواند بخشی از این فشار را جبران کند؟» اظهار کرد: بنده تنها توصیهای که میتوانم بکنم این است که اولاً به هیچ وجه دولت ما و مقامات تصمیمگیر روی کریدورهای مرزی زمینی حسابی باز نکنند؛ چرا که این کریدورها بسیار آسیبپذیر هستند. این آسیبپذیری هم از نظر سیاستهای دولتهای همسایه است که با یک دستور میتوانند مرز را ببندند (که این دستور لزوماً نباید سیاسی یا نظامی باشد و میتواند به بهانه مسائل قرنطینه و دامپزشکی باشد که تا کنون دیدهایم) و هم اینکه این دروازهها ظرفیت حمل و ترخیص این حجم از کالا را ندارند.
رنگی گفت: در سال شاید ۴۰۰ تا ۵۰۰ کشتی محموله کالاهای اساسی وارد کشور میشود که اگر بخواهیم آن را تبدیل به کامیون کنیم، باید این عدد را ضرب در ۲۵۰۰ کامیون کنیم که رقم وحشتناکی میشود. بسیج کردن این تعداد کامیون برای ما دور از ذهن است و در صورت بسیج کردن نیز هزینههای حمل به شدت بالا میرود.
او افزود: تنها راهی که بنده میبینم این است که مقامات تصمیمگیر با مذاکره و کاهش تنشهای نظامی و جنگی، مانع محاصره دریایی شوند و کاری کنند که بشود کالاهای اساسی را وارد کرد. همین الان که صحبت میکنم، یک کشتی محموله سویا داریم که حدود دو هفته است در آبهای پاکستان منتظر اخذ مجوز از نیروهای خارجی است تا اجازه دهند به سمت خلیج فارس و بندر امام بیاید؛ به همین راحتی مانع حرکت کشتی میشوند.
رنگی ادامه داد: وقتی کشتی نتواند بیاید، کالا تخلیه نمیشود و کشور با کمبود مواجه میگردد. امیدواریم این تنشها تخفیف پیدا کند و کشور روی آرامش را ببیند. باز تکرار میکنم که روی کریدورهای جایگزین به هیچ وجه حسابی باز نکنید؛ خود ما که کالا داشتیم به شدت گرفتار شدیم و ضرر سنگینی کردیم و این وضعیت گرفتاریهای بزرگی برای واردکنندگان در پی داشته است. در حجم کوچک شاید بشود مثلاً سالی ۱ میلیون تن بار از مسیر ترکیه یا پاکستان وارد کرد، اما ۲۳ میلیون تن …
