به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-کسری غفوری: مارک هوفر، پژوهشگر امنیت سایبری و روزنامهنگار ساکن آمستردام که سابقه کار به عنوان خبرنگار خارجی در چین را دارد، در حال جستوجوی معمول خود در اینترنت بود که به پلتفرمی عجیب برخورد کرد. این سامانه با عنوان «پلتفرم کنترل پویای پرسنل خارج از کشور»، شبیه به فناوریهای پیشرفته فیلمهای علمیتخیلی بود. این پایگاه داده به روشنی نشان میداد که مقامات چینی چگونه با جمعآوری انبوهی از اطلاعات خصوصی، اتباع خارجی را به دقت ردیابی میکنند. این سامانه روی شهر ژانگجیاکو، یکی از میزبانان المپیک زمستانی ۲۰۲۲، تمرکز داشت و بیش از هفتصد شهروند خارجی ساکن این شهر را رصد میکرد. در مجموع نزدیک به ۱۲ هزار پرونده در آن ثبت شده بود؛ از مجرمان فراری و افرادی از هنگکنگ و تایوان تا بیش از ۳۰۰ روزنامهنگار خارجی که برخی از آنها هرگز به ژانگجیاکو سفر نکرده بودند.
اوج شگفتی زمانی رخ داد که هوفر چهره خود را در یک عکس ثبتشده توسط اداره مهاجرت چین، به همراه شماره گذرنامه و شماره موبایل چینیاش در همین سامانه دید. این دیتابیس که اکنون از دسترس خارج شده است، ثابت میکند که پکن فراتر از نظارت بیسابقه بر یک میلیارد و چهارصد میلیون شهروند خود، خارجیها را نیز با حساسیت بالایی رصد میکند. اطلاعات ثبتشده در این سیستم شامل ملیت، تاریخ تولد، وضعیت تاهل، آدرس، شغل و حتی دین افراد بود. این پلتفرم همچنین لحظاتی را که این افراد توسط دوربینهای تقاطعها، بازارها و مکانهای عمومی ثبت شده بودند مستند کرده بود. روزنامه نیویورک تایمز در بررسیهای خود این پلتفرم را به یک شرکت مستقر در پکن مرتبط دانست که خدمات رباتیک و تجهیزات نظارتی به پلیس ارائه میدهد.
این سیستم که ظاهرا برای اداره امنیت عمومی شهر ژانگجیاکو طراحی شده است، …
