سنجش موفقیت یا عدم موفقیت یک سیاست اقتصادی تا حد زیادی به دیدگاهها و ارزشها بازمیگردد اما میتوان معیارهای مناسبی برای قضاوت غیرارزشی نیز یافت. صندوق بینالمللی پول بر اساس اینکه اصلاحات پایدار بوده و بازگشت به یارانهها وجود نداشته، اصلاحات را به سه دسته موفق، نسبتا موفق و ناموفق دستهبندی کرده است. این گزارش به تجربه هند، فیلیپین، اندونزی و نیجریه میپردازد و اصلاح موفق را اصلاحی میداند که در آن کاهش یارانه در میانمدت پایدار مانده، سازوکار قیمتگذاری اصلاحشده و یارانه به شکل قبلی برنگشته و هدف اصلی اصلاح محقق شده باشد. وقتی اصلاح قیمت ماندگار شد
تجربه هند در زمینه اصلاح قیمت بنزین از این جهت قابلتوجه است که پیش از اصلاح قیمت گازوئیل اتفاق افتاد و میتوان به آن بهعنوان یک تجربه نسبتا مستقل به آن نگاه کرد. قیمت بنزین در هند اگرچه از نظر تاریخی نسبت به دیگر حاملها کمتر یارانهای بود، اما دولت و شرکتهای نفتی عملا قیمت را در شرایط افزایش قیمت جهانی تعدیل نمیکردند. در نتیجه شرکتهای نفتی زیان میدیدند و در برخی دورهها دولت مجبور به پرداخت یارانههای بالا بود. صندوق بینالمللی پول گزارش میدهد که در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به دلیل ثابت ماندن قیمت داخلی در برابر افزایش شدید قیمت جهانی، یارانه بنزین افزایش یافت.
در ژوئن ۲۰۱۰ دولت هند قیمت بنزین را از حالت اداری خارج و قیمتگذاری آن را بازارمحور کرد. در همان مقطع، قیمت خردهفروشی بنزین حدود ۳.۵روپیه به ازای هر لیتر افزایش یافت. دولت اعلام کرد که پس از آن شرکتهای نفتی قیمت را بر اساس شرایط بازار تعیین خواهند کرد. این افزایش یکباره همراه با تغییر نظام قیمتگذاری بود. هدف این سیاست کاهش بار یارانه و زیان شرکتهای نفتی، ایجاد فضای مالی برای مخارج اجتماعی …
