حدود ۲ سال از شروع ریاست جمهوری مسعود پزشکیان به عنوان رئیس دولت چهاردهم میگذرد؛ دورهای که با فراز و فرودهای بسیار همراه بوده و تحولات زیادی چه از منظر سیاسی و چه از منظر اقتصادی به وقوع پیوسته است. هر کدام از این تحولات بر اقتصاد کشور تاثیرگذار بوده و اهمیت بسیاری در زندگی و معیشت ایرانیان داشته است. برای اینکه بتوان کارنامه دولت چهاردهم را مورد بررسی قرار داد، راهی به غیر از مراجعه به آمار و ارقام وجود ندارد؛ ارزیابی سیاستهای دولت از آنجایی حائز اهمیت است که میتواند چشمانداز آینده را بهتر به تصویر کشیده و همچنین مسئولان را در مقابل مطالبات جامعه پاسخگوتر کند.
از همینرو نویسنده در این گزارش با بررسی شاخصهای مانند رشد اقتصادی، نرخ بیکاری، نرخ تورم و رشد نقدینگی تصویری هرچند کلی اما به نسبت دقیق از آنچه که در طول دوره ریاست جمهوری پزشکیان ارائه داده است. البته در این میان به حوادث و تحولاتی که نیمی از دوره دولت چهاردهم را تحت تاثیر قرار داده نیز در انتها پرداخته خواهد شد. سقوط رشد اقتصادی
دولت چهاردهم در مرداد سال ۱۴۰۳ سکان هدایت قوه مجریه را به دست گرفت. در آن موقع رشد اقتصادی که توسط مرکز آمار اعلام شده بود در بهار معادل ۴.۷ درصد بود. در بهار حجم اقتصاد کشور نسبت به بهار ۱۴۰۲ حدود ۳.۱ درصد رشد کرده و در پاییز و زمستان ۱۴۰۳ نیز رقم رشد اقتصادی به ترتیب ۱.۷ درصد و ۲.۸ درصد محاسبه شد. بنابراین در نمایی کلی روند رشد اقتصادی کشور از ابتدای سال ۱۴۰۳ تا انتهای این سال نزولی بوده است.
در سال گذشته یعنی ۱۴۰۴ روند رشد اقتصادی کشور نسبت به سال ۱۴۰۳ حتی بدتر نیز شد. در بهار رشد اقتصاد ایران منفی ۰.۲ درصد، در تابستان ۰.۵ درصد، در پاییز ۲.۷ درصد و در زمستان منفی ۲.۲ درصد برآورد شد.
وضعیت بازار کار کشور نیز تعریف چندانی نداشته است. نرخ مشارکت اقتصادی در تمام فصول سال ۱۴۰۴ نسبت به سال ۱۴۰۳ پایینتر …
