به گزارش جماران، زاخاری کارابل،نویسنده و ادیب آمریکایی، استدلال میکند که پارادوکس بزرگ سیاستهای خارجی و اقتصادی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ، این است که رئیس جمهوری که از شعار «اول آمریکا» حمایت میکند، ممکن است در نهایت جایگاه آمریکا را در جهان تضعیف کند، در حالی که همزمان سایر کشورها را به سمت ایجاد یک سیستم بینالمللی مستقلتر از واشنگتن سوق میدهد.
این نویسنده در مقالهای در واشنگتن پست توضیح داد که سال ۲۰۲۶ سال خوبی برای ایالات متحده نبود، زیرا این کشور همچنان درگیر جنگ با ایران بود، تعرفهها تجارت جهانی را تهدید میکرد و اقتصاد آمریکا از تورم و رشد ضعیف رنج میبرد.
در این شرایط، کارابل سیاستهای ترامپ را در درازمدت باعث افزایش قدرت آمریکا نمیداند، بلکه معتقد است که این سیاستها روندی را که از قبل وجود داشته، تسریع میکنند؛ روندی که همان تمایل جهان به کاهش وابستگی به ایالات متحده است.
نویسنده با اتحادهای نظامی شروع میکند. قرار بود جنگ با ایران رهبری آمریکا در خلیج فارس را تقویت کند و روابط واشنگتن با متحدان عرب و اسرائیل را ، به ویژه از طریق گسترش توافقنامههای ابراهیم ، تحکیم کند ، اما به گفته نویسنده مقاله، نتیجه برعکس شد.
سازماندهی امنیتی جایگزین
اما جنگ و سیاست ناپایدار ایالات متحده، فاصله بین واشنگتن و شرکای منطقهایاش را افزایش داده است. نویسنده به امضای یک توافقنامه دفاعی بین عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان اشاره میکند که از برخی جهات شبیه به اتحادهای ارائه شده توسط سازمان پیمان آتلانتیک شمالی ( ناتو ) است، اما بدون ایالات متحده.
نویسنده معتقد است که این تحولات نشان دهنده تمایل متحدان واشنگتن برای ایجاد سازماندهی امنیتی جایگزین است، به ویژه زمانی که احساس کردند دیگر اتکا به ایالات متحده تضمین شده نیست، همانطور که در آسیا نیز چنین است، جایی که ترس از ظهور چین، کشورهایی مانند ژاپن و فیلیپین را به سمت تقویت همکاری بین خود به جای تکیه تقریباً کامل بر قدرت آمریکا سوق میدهد و آنها را به سمت توسعه قابلیتهای نظامی و تقویت روابط امنیتی متقابل بین خود سوق میدهد.
او …
