به گزارش خبرنگار جماران، هفدهم ربیع الاول سال 83 قمری بود که خانه امام باقر علیه السلام به قدوم نورانی نوزادی که صادق نام گرفت، منور شد. این خانه که جایگاه نور و معرفت بود با وجود این نوزاد نور علی نور را تجربه می کرد. نوزادی که سال ها بعد رئیس مکتب جعفری نام گرفت. نوزادی که در دوره امامتش انقلابی در علم پیش آمد و زمینه این انقلاب از دوره پدر بزرگوارشان پدید آمده بود و به دوره ایشان رسیده بود. پرورش شاگردان بسیار از رونق علمی روزگار این دو اختر است. امام صادق علیه السلام علاوه بر تربیت شاگردان، مبارزه را نیز ادامه دادند اما قالب و شیوه مبارزاتی ایشان به گونه ای دیگر بود. در کتاب نگاهی به زندگی امام صادق علیه السلام نوشته محمد محمدی اشتهاردی در این باره چنین آمده است:
یکی از روش های مبارزه امام صادق علیه السلام با طاغوتیان این بود که از همکاری به آنها نهی شدید می فرمود و اجرت کسانی را که در دستگاه آنها به عنوان کارمند و... کار می کرد، حرام می شمرد، نظر شما را در این راستا به نمونه زیر جلب می کنم:
ابوبصیر (یکی از شاگردان برجسته امام صادق علیه السلام) می گوید: همسایه ای داشتم از گماشته های طاغوت عصر بود و از این راه (با رشوه و چپاول) ثروت بسیار برای خود انباشته بود، مجلس عیش و نوش و ساز و آواز تشکیل می داد ،زنان آوازه خوان را دعوت می کرد و شراب می نوشید و با این کارها مرا که همسایه اش بودم آزار می داد، چند بار او را نهی از منکر کردم، نپذیرفت، بسیار اصرار کردم که دست از این کارها بر دارد، سرانجام به من گفت:
فلانی من یک شخص گرفتار هستم ولی تو یک انسان شریف و دور از آلودگی ها هستی اگر مرا به مولایت امام صادق علیه السلام معرفی کنی امید آن دارم که به وسیله تو و راهنمایی های آن امام ،از این گرفتاری نجات یابم.
گفتار او در قلبم اثر کرد وقتی که به حضور امام صادق علیه السلام رفتم. ماجرای آن همسایه … …
