به گزارش سرویس بینالملل جماران، «هیل» در گزارشی به راهبرد آمریکا برای تشدید فشار اقتصادی و دریایی بر ایران پرداخت و نوشت: شکست کارزار حملات هوایی محدود و بیاثر بودن تهدیدهای لفظی، واشنگتن را ناگزیر به چرخش تمامعیار به سمت جنگ اقتصادی، وضع تحریمهای فلجکننده و اجرای محاصره دریایی بهمنظور وادار کردن تهران به بازگشایی تنگه هرمز ساخته است. برخی کارشناسان این رویکرد را تنها برگه باقیمانده میدانند، در حالی که بازگشت به توافقی مشابه یادداشت تفاهم ژوئن فاجعهبار قلمداد میشود. رهبران ایران با بهرهبرداری از ساختار غیردموکراتیک و با تکیه بر فشار مضاعف انتخابات پیشرو بر کاخ سفید، بر این باورند که توانایی تابآوری بیشتری دارند و قصد دارند با تثبیت سلطه بر این آبراه، عوارض ترانزیتی وضع کنند.
کاخ سفید مدعی است اقتصاد ایران به علت تورم شدید، فقر گسترده و افت درآمدهای انرژی بهشدت فرسوده شده است؛ چنانکه دور اول محاصره دریایی از آوریل تا ژوئن، زیانی معادل ۴.۸ میلیارد دلار به درآمدهای نفتی تهران وارد کرد.
بنبست استراتژی فرسایشی
اتخاذ مواضع واکنشی و امید به تغییر رفتار حاکمیت از طریق افزایش فشار، میتواند با محدودیتهای جدی روبهرو شود؛ زیرا ساختار سیاسی ایران ممکن است حتی در شرایط فشار شدید، از مواضع خود عقبنشینی نکند. با وجود اینکه تحریمهای حداکثری میتواند به افزایش نارضایتیهای داخلی منجر شود، در واشنگتن هنوز راهبرد روشنی برای بهرهگیری …
