به گزارش سرویس بینالملل جماران، رهبران عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه در مکه «توافقنامه دفاع مشترک مکه» را امضا کردهاند؛ توافقی که براساس آن، هرگونه حمله مسلحانه به یکی از این سه کشور، حمله به هر سه طرف تلقی خواهد شد.
شورای آتلانتیک در گزارشی تحلیلی درباره چرایی شکلگیری این پیمان نوشته است که توافق جدید در شرایطی امضا شده که منطقه با مجموعهای از تهدیدها و عدمقطعیتهای امنیتی روبهروست؛ از احتمال ازسرگیری جنگ ایران گرفته تا آغاز دوباره حملات حوثیها از یمن و افزایش تردید کشورهای خلیج فارس درباره توان و اراده ایالات متحده برای تضمین امنیت منطقه.
بااینحال، نویسندگان گزارش تأکید میکنند که نباید توافق مکه را در شرایط فعلی معادل شکلگیری اتحادی شبیه ناتو یا تولد یک بلوک نظامی کاملاً جدید در منطقه دانست. اهمیت این پیمان بیش از هر چیز در تغییر الگوی همکاریهای امنیتی و حرکت کشورهای منطقه بهسوی شبکهای متنوعتر از شرکای نظامی و سیاسی نهفته است.
عربستان سعودی؛ ساخت شبکهای از تضمینهای امنیتی
از نگاه الیسون ماینر، مدیر پروژه «ادغام خاورمیانه» در مرکز رفیق حریری و برنامههای خاورمیانه شورای آتلانتیک، این توافق موقعیت عربستان سعودی و قدرت چانهزنی ریاض در برابر ایران را تقویت میکند، هرچند هنوز نمیتوان آن را یک پیمان دفاع جمعی با ضمانت اجرایی مشابه ناتو دانست.
عربستان بهجای آنکه امنیت خود را به یک قدرت یا یک پیمان خاص گره بزند، در حال ایجاد شبکهای از مشارکتهای امنیتی است تا در برابر تهدیدهای متغیر و پیچیده منطقهای، گزینههای بیشتری در اختیار داشته باشد.
میزبانی و محوریت ریاض در شکلگیری این پیمان همچنین به عربستان امکان میدهد خود را در برابر ایران و اسرائیل، که از نگاه برخی بازیگران منطقه نیروهایی بیثباتکننده تلقی میشوند، بهعنوان محور ثبات و یک رهبر منطقهای معرفی کند.
عربستان از سپتامبر ۲۰۲۵ با پاکستان توافق دفاعی داشته و از سال ۲۰۰۰ نیز در قالب شورای همکاری خلیج فارس از یک چارچوب …
