به گزارش سرویس بینالملل جماران، اصلی آیدینتاشباش پژوهشگر مؤسسه بروکینگز و مدیر پروژه ترکیه در روزنامه «نیویورکتایمز» در یادداشتی به روند تازه خلع سلاح و ادغام سیاسی اعضای «حزب کارگران کردستان» (پکک) در ترکیه پرداخت و با توصیف این روند بهعنوان معاملهای بر پایه «سلاح در برابر سیاست» نوشت: حرکتی چشمگیر برای کشوری است که طی یک دهه گذشته امنیت ملی را تقریباً بر هر ملاحظه دیگری مقدم دانسته است. پارلمان ترکیه هفته گذشته قانونی را تصویب کرد که بر اساس آن، عفو محدودی برای اعضای دشمن دیرینه و سابق دولت، یعنی «حزب کارگران کردستان» (پ.ک.ک)، در نظر گرفته میشود؛ اقدامی که میتواند راه را برای پایان دادن به یکی از طولانیترین شورشهای مسلحانه خاورمیانه هموار کند.
پ.ک.ک نزدیک به نیم قرن علیه دولت ترکیه جنگیده است تا حقوق و خودمختاری کردها را پیش ببرد؛ منازعهای که از مرزهای ترکیه فراتر رفته و به عراق، سوریه و ایران نیز کشیده شده است. قانون جدید مسیری را ایجاد میکند که بر اساس آن هزاران جنگجو و هوادار این گروه که در زندان یا تبعید به سر میبرند، بتوانند به زندگی عادی بازگردند.
دولت ترکیه این اقدام را «عفو» نمینامد. این واژه همچنان در کشوری که دههها خشونت ناشی از درگیری میان ارتش و نیروهای پ.ک.ک را تجربه کرده، بار سیاسی سنگینی دارد. همچنین این قانون را نمیتوان یک بسته گسترده دموکراتیکسازی دانست.
با این حال، این اقدام نزدیکترین گام ترکیه در سالهای اخیر به نوعی آشتی ملی محسوب میشود. پس از یک سال مذاکره، به نظر میرسد رهبری پ.ک.ک پذیرفته است که دیگر نمیتواند از طریق مبارزه مسلحانه حقوق کردها را پیش ببرد. در مقابل، ترکیه نیز بهطور ضمنی اذعان کرده است که مسئله کردها صرفاً از طریق ابزارهای نظامی قابل حل نیست و جنبشی که در میان بخشهایی از جامعه کرد ریشه دارد، باید راهی برای تحقق خواستههای سیاسی خود داشته باشد.
این معامله «سلاح در برابر سیاست» درسهایی در بر دارد که میتوان آنها را در دیگر منازعات پیچیده و ظاهراً حلنشدنی با گروههای …
