امین تارخ از کدام نقش‌هایش بیشتر لذت بُرد؟

به گزارش جماران، امین تارخ که امروز ۲۰ مرداد ماه سالروز تولدش است، چند سال قبل ناباورانه سینما و تئاتر ایران را ترک کرد.

ایسنا نوشت، او در بخشی از گفتگویش (در سال ۶۹) در مجله فیلم که با آنتونیا شرکا داشت، در پاسخ به اینکه کدام یک از نقش‌هایش را دوست دارد، گفته بود: بازیگری مثل من البته امکان ندارد که نقشی را قبول کند ، مگر اینکه آن را دوست داشته باشد. فکر می‌کنم نقش‌هایی را که یک بازیگر بازی می‌کند، به عنوان آثاری که می‌آفریند خلق می‌کند. درست مانند بچه‌هایی که برای پدر و مادرشان به یک اندازه عزیز هستند. من به عنوان یک پدر نمی‌توانم هیچ فرق اساسی بین بچه‌هایم بگذارم.

تمام نقش‌هایی را که بازی کرده‌ام به عنوان تجربه‌های خوبی می‌پسندم چون با آنها زندگی کرده‌ام راجع به آنها فکر و تحقیق کرده‌ام و بعد اقدام به کار کرده‌ام اما فکر می‌کنم تجربه‌ای را که با مسعود کیمیایی در فیلم «سرب» در نقش «دانیال» داشتم یکی از تجربه‌های خوب و لذت بخش سینمایی من بوده است. شاید بشود گفت ضمن کار با این کارگردان استخوان خرد کرده و متبحر به معیارهای جدیدی از بازیگری دست پیدا کردم. عین این قضیه سر فیلم «مادر» در ارتباط با علی حاتمی هم تکرار شد. یعنی من چیز یاد گرفتم و بقولی یادگیری اتفاق افتاد.

امین تارخ یادآور شده بود: من چه در بوعلی سینا و چه در سربداران تلاش کردم که از نقطه نظر موقعیت تاریخی و اجتماعی وقت و شخصیتها تحقیقات داشته باشم ولی نکته در آن بود که من می‌بایست از دریچه دید فیلمنامه نویس و کارگردان به آن شخصیتها نگاه میکردم و چه بسا تفاوتهایی بود بین شناختی که من از بوعلی سینا به صورت تحقیق داشتم و آن چیزی که در فیلمنامه موجود بود. به هرحال تصورم این است که خواه من به عنوان بازیگر و خواه کارگردان مجموعه‌ها به عنوان مسئول به آن شخصیتهایی که می‌خواستیم نزدیک شدیم.

این هنرمند در بخش پایانی صحبت‌هایش گفته بود: به سختی برای بازیگر اتفاق می‌افتد …