انتشار قطعه جدید داریوش اقبالی با عنوان «توهم توطئه» در روزهای اخیر با واکنشهای متفاوتی در فضای مجازی همراه شده است؛ قطعهای که داریوش آن را با ترانهای از فرزاد فتاحی منتشر کرده و مضمون آن به موضوعاتی مانند دشمنسازی، نسبتدادن مشکلات به عوامل بیرونی و تکرار برخی الگوهای اجتماعی میپردازد.
در بخشی از ترانه، راوی از شرایطی سخن میگوید که در آن بسیاری از اتفاقات دارای یک «پشت پرده» تصور میشوند و اشتباهات نیز به دشمن نسبت داده میشوند. همین مضمون باعث شده بخشی از واکنشها متوجه زاویه نگاه داریوش در این اثر باشد.
گروهی از کاربران با انتقاد از ترانه معتقدند که استفاده از عباراتی مانند «ما را توهم توطئه دیوانه کرده» میتواند این برداشت را ایجاد کند که مسئولیت مشکلات بیش از اندازه متوجه جامعه و مردم شده است. از نگاه این گروه، در تحلیل مسائل اجتماعی و سیاسی باید میان رفتار جامعه و عملکرد ساختارهای قدرت تفکیک قائل شد.
بخش دیگری از واکنشها نیز متوجه زبان ترانه و شیوه بیان مضمون آن بوده است. منتقدان معتقدند متن اثر بیش از آنکه یک ترانه اعتراضی متعارف باشد، حالوهوای یک بیانیه اجتماعی دارد و همین موضوع باعث شده برخی مخاطبان با آن ارتباط کمتری برقرار کنند.
در مقابل، گروهی از مخاطبان از انتشار چنین اثری دفاع کردهاند و معتقدند مضمون «توهم توطئه» را نباید صرفاً به معنای متهمکردن مردم یا نادیدهگرفتن عوامل سیاسی …
