عرفان میرزا زاده، پژوهشگر حقوق بین الملل در یادداشتی با عنوان «اقتصاد جهانی در عصر جنگ و کمیابی؛ سرمایهگذاران به دنبال چه داراییهایی باشند؟» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
اقتصاد جهانی وارد دورهای شده است که در آن سرمایهگذاران دیگر نمیتوانند تصمیمهای خود را صرفاً بر مبنای نرخ بازده، رشد اقتصادی یا روندهای کوتاهمدت بازار اتخاذ کنند. جنگها و تنشهای ژئوپلیتیکی، اختلال در زنجیرههای تأمین، محدودیت منابع، بحران انرژی، افزایش بدهی دولتها و رشد سریع هوش مصنوعی، در حال تغییر قواعد بازی در اقتصاد جهانی هستند.
در چنین شرایطی، یک مفهوم اهمیت بیشتری پیدا میکند: تابآوری دارایی
تابآوری به این معنا نیست که یک دارایی هرگز کاهش ارزش پیدا نکند؛ بلکه به این معناست که دارایی بتواند در برابر شوکهای اقتصادی و ژئوپلیتیکی مقاومت کند، جریان درآمد یا ارزش بنیادی خود را حفظ کند و در صورت تغییر شرایط، ظرفیت بازگشت و حتی رشد داشته باشد.
از بحرانهای مقطعی تا ریسکهای ساختاری
در گذشته بسیاری از بحرانهای ژئوپلیتیکی، اثرات کوتاهمدتی بر بازارهای مالی داشتند. قیمتها سقوط میکردند، ریسک افزایش مییافت و پس از فروکش کردن بحران، بازارها به تدریج به وضعیت عادی بازمیگشتند. اما شرایط امروز متفاوت است. رقابت قدرتهای بزرگ، جنگهای منطقهای، تلاش کشورها برای کاهش وابستگی به دیگران، بازسازی زنجیرههای تأمین، رقابت بر سر مواد معدنی حیاتی و امنیت انرژی، همگی نشان میدهند که بخشی از ریسکهای ژئوپلیتیکی دیگر موقتی نیستند؛ بلکه به متغیرهای ساختاری اقتصاد جهانی تبدیل شدهاند.
برای مثال، یک اختلال در مسیرهای حیاتی انتقال انرژی میتواند تنها موجب افزایش موقت قیمت نفت نشود؛ بلکه هزینه حملونقل، تولید، بیمه، تورم و در نهایت ارزشگذاری شرکتها را نیز تحت تأثیر قرار دهد. در چنین اقتصادی، سرمایهگذار باید بیش از گذشته به این سؤال پاسخ دهد:کدام داراییها در صورت تغییر شرایط، همچنان ارزش اقتصادی خود را حفظ میکنند؟
کمیابی؛ متغیر جدید در ارزشگذاری داراییها …
