سایت عصر دنا نوشت: بوی نامطبوع، آبهای راکد، زبالههای شناور و کانالهایی که قرار بود مسیر عبور آب باشند اما حالا به محلی برای انباشت پسماند تبدیل شدهاند؛ این روزها چنین تصویری در بخشهایی از شهر دوگنبدان، مطالبه جدی شهروندان شده است.
با نزدیک شدن به فصل بارندگی، نگرانیها درباره آبگرفتگی معابر نیز افزایش مییابد؛ موضوعی که در نگاه نخست، انگشت اتهام را به سمت شهرداری میبرد. بیتردید لایروبی و پاکسازی کانالها از وظایف مدیریت شهری است، اما پرسش مهم اینجاست که چرا کانالهایی که بهطور مستمر پاکسازی میشوند، در فاصلهای کوتاه دوباره مملو از زباله و نخاله ساختمانی هستند؟
هر کیسه زباله، بطری پلاستیکی یا نخاله ساختمانی که داخل کانال رها میشود، در حقیقت سدی در برابر عبور آب ایجاد میکند؛ سدی که در نخستین بارندگی، میتواند خسارت آن به خانهها، مغازهها و خیابانهای شهر برسد.
واقعیت این است که لایروبی، درمان ریشهای این مشکل نیست؛ بلکه تنها مُسکنی برای زخمی است که علت اصلی آن، ضعف فرهنگ شهروندی و نبود بازدارندگی قانونی در برابر متخلفان است.
از سوی دیگر، تکرار عملیات لایروبی، هزینههای سنگینی را به مدیریت شهری تحمیل میکند؛ هزینههایی که میتوانست صرف توسعه فضای سبز، پارکها، مبلمان شهری و ارتقای خدمات عمومی شود. هر کامیون زبالهای که از کانالها خارج میشود، در واقع بخشی از بودجه شهر را با خود میبرد.
در روزهای اخیر نیز نیروهای خدمات شهری شهرداری دوگنبدان با استفاده از ماشینآلات و تلاش شبانهروزی، عملیات پاکسازی کانالها را انجام دادهاند؛ اما این تلاشها بار دیگر با رهاسازی زباله در همان مسیرها، بیاثر شده و چرخه آلودگی از نو آغاز شده است.
این چرخه تکراری، امروز به یک مطالبه عمومی تبدیل شده؛ مطالبهای که معتقد است حفظ پاکیزگی شهر، تنها با لایروبی محقق نمیشود و مشارکت شهروندان، فرهنگسازی و اجرای قانون باید در کنار هم قرار گیرد.
مردم: لایروبی انجام میشود اما زبالهها دوباره برمیگردند
یکی از کسبه اطراف کانال بزرگ شهر در گفتوگو با خبرنگار مهر گفت: هر هفته شاهد پاکسازی این کانال توسط نیروهای شهرداری هستیم اما متأسفانه برخی اصناف، بهویژه واحدهای میوه و ترهبار، با وجود …
