رحمان بیات، روزنامه نگار در یادداشتی با عنوان «سخنی دردمندانه با دبیر شورای عالی امنیت ملی؛ آقای رضایی، شما دیگر ناامیدمان نکنید.» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:
اشاره؛ جناب آقای دکتر محسن رضایی، دبیر محترم شعام، در مصاحبه اخیر خود فرمودهاند که هر خانه باید یک لانچر اقتصادی باشد و لذا از جوانان ایران خواستهاند که کارگاه تولیدِ در خانههای خود راه بیندازند. قبل از پرداختن به این ایده و نظر جناب آقای رضایی، لازم میدانم که ابتدا توضیحی را به خدمت ایشان ارائه نمایم؛ که به نوعی بازگو کننده واقعیت های پیدا و پنهان جامعه می باشد.
جناب آقای دکتر رضایی، نگارنده به عنوان یک شهروند و روزنامهنگار از وقتی که با حملهی جنایتکارانهی دشمن صهیونیستی و آمریکایی به بیت رهبری و شهادت رهبر معظم انقلاب و جنایت مدرسه میناب، جنگ رمضان را آغاز نمود، تکلیف دینی و میهنی خود دانستم که برای دفاع از دین و میهن به پا خیزم و با توجه به مشکلات جسمی که داشته و دارم گرچه امکان و توان حضور فیزیکی در میدان را نداشتم، اما تصمیم گرفتم که با قلم خود از ایران و نظام جمهوری اسلامی دفاع نمایم. بگذریم که در این راه طعنهها و گاهی فهش هم شنیدم.
در آن روزهای سخت و پرالتهاب که از یک سو اتفاقات تلخ دیماه که با طراحی دشمن رخ داده بود، برای همین، عدهای در داخل و خارج چنان از حمله دشمن شاد و خرم بودند که تصور میکردند که با این جنگ تحمیلی سقوط نظام حتمی است؛ برای همین خود را برای سرنگونی نظام و برگزاری جشن و پایکوبی خیابانی آماده میکردند. از سوی دیگر، اکثریت مردم فارغ از دیدگاهها و تفاوتهای سیاسی و اجتماعی به میدان آمدند تا اول، از ایران، دوم از نظام دفاع نمایند و از دولت و رزمندگان میدان رزم پشتیبانی نمایند.
و در این میان، انتخاب آیتالله مجتبی خامنهای به عنوان سومین رهبر انقلاب و اولین پیام امیدبخش ایشان، و بخصوص اشاره شان به این نکته که گاهی با شکل نامحسوس سوار تاکسی میشدم تا از نزدیک با واقعیتهای جامعه آشنا شوم، و تأکید بر تداوم اتحاد مقدس ملی و حفظ انسجام در جامعه؛ در آن شرایط بیم و امید انتخاب رهبری و پیام ایشان اقشار مختلف مردم را بسیار امیدوار نمود که پس از پایان پیروزمندانه در جنگ ، فردای روشنی در انتظار ایران است و بسیاری معتقد بودند که با اندکی صبر سحر نزدیک …
